ożóg
-
zakrzywiony kij używany dawniej do poprawiania ognia w piecach lub do wygarniania z nich czegoś
-
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Praca
materiały i narzędzia pracy -
hiperonimy: kij
-
- Ożóg potrzebny jest do rozgarniania palącego się drewna, pociosek do zgarniania zwęglonych kawałków, półmietło do omiatania nagrzanego pieca, a łopata do układania bochenków - tłumaczyła pani Zofia [...].
źródło: NKJP: Co to jest pociosek?, Dziennik Polski, 2003-10-24
W ogromnym kociołku mieści się ponad 200 kilogramów prażonek. Prawdziwym specjalistą od obsługi tego kotła jest Ryszard Matera. W sobotę z ogromnym ożogiem w dłoni pilnował, by ziemniaki upiekły się jak należy.
źródło: NKJP: Anna Dziedzic: Specjały w garnku gigancie, Dziennik Zachodni, 2005-09-26
Południce ukazywały się owinięte w białe płótno, z rozpuszczonymi w nieładzie włosami. Na plecach nosiły worki, w których porywały dzieci. W rękach trzymały zazwyczaj drąg, ożóg lub sierp, którymi potem dręczyły swoje ofiary.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. ożóg
ożogi
D. ożoga
ożogów
C. ożogowi
ożogom
B. ożóg
ożogi
N. ożogiem
ożogami
Ms. ożogu
ożogach
W. ożogu
ożogi
-
psł. *o(b)žegъ 'opalenie; coś opalonego'
Forma prasłowiańska jest rzeczownikiem odczasownikowym od przedrostkowego *o(b)žegti 'opalić'; regularna polska postać to ożeg; samogłoska -o- (-ó-) w formie ożóg może przez analogię do rzeczowników zakończonych na -óg (np. próg) lub w wyniku wymiany że > żo (Bor); zob. żgać
Datacja przybliżona.