pełnogłos

  • Definicja
    jęz.  występowanie w językach wschodniosłowiańskich grup: -oro-, -olo-, -ere-, -ele- między spółgłoskami, zastępujących prasłowiańskie grupy -or-, -ol-, -er-, -el-
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

  • Cytaty

    W niektórych wypadkach pozostawienie wschodniosłowiańskich właściwości głosowych (m.in. tzw. pełnogłos, por. oboroh zamiast spodziewanego *obrah, o zamiast e jako kontynuant jeru twardego, por. mochna : czes. mech) wynikało z niezrozumienia motywacji [...]

    źródło: NKJP: Zofia Teresa Orłoś: Czeskie odrodzenie narodowe i językowe, 2000

    Co się tyczy kontynuantów grupy telt w innych pozycjach niż po spółgłoskach dziąsłowych, to w jęz. wschodniosłowiańskich występuje niekiedy pełnogłos z samogłoską przednią, a więc telet [...].

    źródło: Slavia Occidentalis, 1977 (books.google.pl)
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. pełnogłos
    		 pełnogłosy
    D. pełnogłosu
    		 pełnogłosów
    C. pełnogłosowi
    		 pełnogłosom
    B. pełnogłos
    		 pełnogłosy
    N. pełnogłosem
    		 pełnogłosami
    Ms. pełnogłosie
    		 pełnogłosach
    W. pełnogłosie
    		 pełnogłosy

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Pochodzenie

    Zob. pełny, głos

CHRONOLOGIZACJA:
1882, Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności, books.google.pl
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 17.07.2020