pieczeniarz
-
pejorat. przest. osoba, która często przebywa w kręgach wpływowych ludzi, schlebia im lub w inny sposób nimi manipuluje, żyjąc dzięki temu na ich koszt lub osiągając inne korzyści
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie -
Pieczeniarze przychodzący na obiad bez zaproszenia narażali się na despekt - po prostu gospodarz mógł ich wyprosić za drzwi, co zresztą spotkało kiedyś [...] wydawcę osławionej „Pszczółki”.
źródło: NKJP: Ziemia obiecana pasibrzuchów, Dziennik Polski, 2008-01-05
Dzięki właściwej obibokom i pieczeniarzom zręczności w schlebianiu Idzi Blas zamieszkał w domu pewnego biskupa, znanego z ambicji kaznodziejskich. Jedynym obowiązkiem Idziego było poddawanie tych kazań wnikliwej i ostrej krytyce.
źródło: NKJP: Andrzej Osęka: Jawa czy sen, Gazeta Wyborcza, 1993-12-11
Kiedy kilka lat temu Maria Krystyna Habsburg pojawiła się w Żywcu, zbiegł się wokół niej tłum polityków i pieczeniarzy, wyobrażających sobie, że i oni przy okazji zabłysną.
źródło: NKJP: Anna Ładuniuk: Renta dla księżnej, Trybuna Polska, 2004-08-14
Popularny wierszykarz i pieczeniarz Marcin Molski miał powodzenie na warszawskich obiadkach, gdy w swej rodowitej gwarze opowiadał ploteczki i kawały wielkopolskie.
źródło: NKJP: Stanisław Wasylewski: Życie polskie w XIX wieku, 1962
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pieczeniarz
pieczeniarze
ndepr pieczeniarze
depr D. pieczeniarza
pieczeniarzy
C. pieczeniarzowi
pieczeniarzom
B. pieczeniarza
pieczeniarzy
N. pieczeniarzem
pieczeniarzami
Ms. pieczeniarzu
pieczeniarzach
W. pieczeniarzu
pieczeniarze
ndepr pieczeniarze
depr -
Zob. pieczeń