spójnik
-
jęz. wyraz (albo zespół wyrazów) niemający samodzielnego znaczenia, używany do łączenia wyrazów, konstrukcji i zdań oraz wyrażający relację między nimi
-
Używane jako termin językoznawczy i różnie definiowane w zależności od założeń teoretycznych danego opisu języka. Używane także jako składnik terminów wielowyrazowych, np. spójnik wspólrzędny, spójnik podrzędny, spójnik łączny, spójnik przeciwstawny.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język -
hiperonimy: część mowy
-
W świadomości gramatycznej użytkowników polszczyzny doszło do ogarnięcia przez spójnik „a” wszystkich konstrukcji przeciwstawnych:
źródło: NKJP: Jan Miodek: Około metra siedemdziesięciu, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2004-02-21
Charakterystyczne spójniki wyrażające relację wynikania to przede wszystkim „więc”, „a więc”, „a zatem”, „toteż” [...]
źródło: NKJP: Alicja Nagórko: Zarys gramatyki języka polskiego, 1996
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. spójnik
spójniki
D. spójnika
spójników
C. spójnikowi
spójnikom
B. spójnik
spójniki
N. spójnikiem
spójnikami
Ms. spójniku
spójnikach
W. spójniku
spójniki
-
w postaci: spoynik.