wymijająco

  • tak, aby uniknąć jasnej i jednoznacznej wypowiedzi
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

    • odeprzeć, odpowiadać/odpowiedzieć, odrzec, powiedzieć wymijająco
  • Urzędniczka odpowiada wymijająco na pytanie o maksymalny możliwy pułap finansowania z budżetu gminnego. – Nie chcę się na ten temat wypowiadać przed przeprowadzeniem konsultacji z radnymi – usłyszeliśmy.

    źródło: NKJP: Łukasz Zep: Do Berlina za 20 tys. złotych? Tygodnik Tucholski nr 781, 2007

    - To nie wracasz prosto z Turcji? - Nie wiem jeszcze - powiedział wymijająco.

    źródło: NKJP: Rafał A Ziemkiewicz: Żywina, 2008

    – Czy znaczy to, że nie mam prawa do zgłoszenia zespołu? – Termin zgłoszeń już minął – odrzekła wymijająco.

    źródło: NKJP: Antoni Libera: Madame, 2003

    - Czy ktoś jedzie w tych przedziałach? - pytam konduktora. - A różnie - odpowiada wymijająco i znika.

    źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Imperium, 2005

    - Dlaczego pan Filip się z tobą nie ożenił, gdy zostałaś wdową? [...] - Okoliczności się nie ułożyły - odpowiada wymijająco.

    źródło: NKJP: Krystyna Kofta: Fausta, 2010

  • część mowy: przysłówek

  • Zob. mijać

CHRONOLOGIZACJA:
1834, Nowy Czas, nr 294, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 20.03.2021