UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

immanentnie

Chronologizacja

1849, Biblioteka Warszawska, t. 3, polona.pl

Odmiana

część mowy: przysłówek

Pochodzenie

Od: immanentny

Definicja

książk. 
tak, że jest z kimś lub czymś nieodłącznie związany, będąc częścią danego bytu lub wynikając z jego natury

Kwalifikacja tematyczna

ATEMATYCZNY

Połączenia

  • immanentnie tkwić w czymś; wpisany, związany

Cytaty

Nawet i dziś - po stuleciach - jesteśmy dziećmi epoki sarmatyzmu, który w nas immanentnie tkwi.

źródło: NKJP: Michał Rożek: Zbuntowane chamy..., Dziennik Polski, 2005-02-12

W dalszym ciągu podchodzi się do nich tak, jak do przywilejów przyznanych przez państwo, a nie jak do praw immanentnie należnych człowiekowi, wynikających z istoty człowieczeństwa.

źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 22.05.1992

Data ostatniej modyfikacji: 09.07.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json