UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

buńczucznie

Chronologizacja

1802, Miłość statecznością nadgrodzona. W pięciu aktach komedia oryginalna, polona.pl

Odmiana

część mowy: przysłówek

Pochodzenie

Od: buńczuk

Definicja

tak, że ktoś demonstruje pewność siebie i jest skłonny do przeciwstawiania się innym lub do konfliktów

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

Relacje znaczeniowe

synonimy:  buńczuczno

Połączenia

  • krzyknąć, zachowywać się buńczucznie

Cytaty

Obok [...] kroczył znany mi z widzenia drągal, niewiele niższy od Wierzby, lecz znacznie szerszy od niego w barach. Tamci również już nas dostrzegli. Robert wskazał nas wielkoludowi. Powoli się zbliżali. - No i co teraz? - buńczucznie zaskrzeczał Robert. - Spróbuj się z równym sobie!

źródło: NKJP: Mirosław Sokołowski: Gady, 2007

Kasjer z kantoru wymiany walut przy Hali Targowej w ogóle nie słyszał o ostatnich napadach w Krakowie i buńczucznie twierdzi, że on ma swoje sposoby na rabusiów.

źródło: NKJP: Bankowcy nie panikują, Nasze Miasto Kraków, 2005-09-01

Wylegitymowani po godzinie 22. na jednej z ulic miasta buńczucznie oświadczają, że palą papierosy i skoro ojciec z matką o tym wiedzą i nie zabraniają, to nikt im tego palenia nie zabroni.

źródło: NKJP: Gorzała ze smoczkiem, Wieści Podwarszawskie nr 19, 2003-05-11

- Wprowadzili nam w mieście godzinę policyjną - stwierdza 19-letni Piotr. - Władze miasta myślą, że jak pozamykają lokale, to my będziemy siedzieć cichutko w domach. I tu się mylą - dodaje buńczucznie inny nastolatek [...].

źródło: NKJP: Edyta Cieślak: Miły gościu, przepraszamy, ale lokal zamykamy..., Dziennik Łódzki, 2002-04-12

Data ostatniej modyfikacji: 14.11.2022
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json