buńczuczno

  • daw.  buńczucznie
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

  • synonimy:  buńczucznie
  • Pomny na to, że mu wypada przyzwoicie pana swego reprezentować, jeszcze w piekle piękny dwór sobie sformował, posprawiał kolebki i konie, i tak huczno, buńczuczno prosto wjechał do Krakowa.

    źródło: Tomasz Jodełka-Burzecki: Baśnie polskie, 1964 (books.google.pl)

  • część mowy: przysłówek

CHRONOLOGIZACJA:
1807, SL
Data ostatniej modyfikacji: 22.09.2026