UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

butwieć

Chronologizacja

1563, SPXVI
W postaci: botwieć

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. butwieję
butwiejemy
2 os. butwiejesz
butwiejecie
3 os. butwieje
butwieją

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. butwiałem
+(e)m butwiał
butwiałam
+(e)m butwiała
butwiałom
+(e)m butwiało
butwieliśmy
+(e)śmy butwieli
butwiałyśmy
+(e)śmy butwiały
2 os. butwiałeś
+(e)ś butwiał
butwiałaś
+(e)ś butwiała
butwiałoś
+(e)ś butwiało
butwieliście
+(e)ście butwieli
butwiałyście
+(e)ście butwiały
3 os. butwiał
butwiała
butwiało
butwieli
butwiały

bezosobnik: butwiano

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. będę butwiał
będę butwieć
będę butwiała
będę butwieć
będę butwiało
będę butwieć
będziemy butwieli
będziemy butwieć
będziemy butwiały
będziemy butwieć
2 os. będziesz butwiał
będziesz butwieć
będziesz butwiała
będziesz butwieć
będziesz butwiało
będziesz butwieć
będziecie butwieli
będziecie butwieć
będziecie butwiały
będziecie butwieć
3 os. będzie butwiał
będzie butwieć
będzie butwiała
będzie butwieć
będzie butwiało
będzie butwieć
będą butwieli
będą butwieć
będą butwiały
będą butwieć

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. butwiejmy
2 os. butwiej
butwiejcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. butwiałbym
bym butwiał
butwiałabym
bym butwiała
butwiałobym
bym butwiało
butwielibyśmy
byśmy butwieli
butwiałybyśmy
byśmy butwiały
2 os. butwiałbyś
byś butwiał
butwiałabyś
byś butwiała
butwiałobyś
byś butwiało
butwielibyście
byście butwieli
butwiałybyście
byście butwiały
3 os. butwiałby
by butwiał
butwiałaby
by butwiała
butwiałoby
by butwiało
butwieliby
by butwieli
butwiałyby
by butwiały

bezosobnik: butwiano by

bezokolicznik: butwieć

imiesłów przysłówkowy współczesny: butwiejąc

gerundium: butwienie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. butwienie
butwienia
D. butwienia
butwień
C. butwieniu
butwieniom
B. butwienie
butwienia
N. butwieniem
butwieniami
Ms. butwieniu
butwieniach
W. butwienie
butwienia

imiesłów przymiotnikowy czynny: butwiejący

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. butwiejący
butwiejący
butwiejący
butwiejące
butwiejąca
D. butwiejącego
butwiejącego
butwiejącego
butwiejącego
butwiejącej
C. butwiejącemu
butwiejącemu
butwiejącemu
butwiejącemu
butwiejącej
B. butwiejącego
butwiejącego
butwiejący
butwiejące
butwiejącą
N. butwiejącym
butwiejącym
butwiejącym
butwiejącym
butwiejącą
Ms. butwiejącym
butwiejącym
butwiejącym
butwiejącym
butwiejącej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. butwiejący
butwiejący
butwiejące
butwiejące
D. butwiejących
butwiejących
butwiejących
butwiejących
C. butwiejącym
butwiejącym
butwiejącym
butwiejącym
B. butwiejących
butwiejących
butwiejących
butwiejące
N. butwiejącymi
butwiejącymi
butwiejącymi
butwiejącymi
Ms. butwiejących
butwiejących
butwiejących
butwiejących

odpowiednik aspektowy: zbutwieć

Inne uwagi

Zwykle imcz

Pochodzenie

psł. butvĕti 'wzdymać się, puchnąć'

Definicja

książk. 
psuć się i rozpadać pod wpływem wilgoci i powietrza

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii stan skupienia, trwałość materii

Połączenia

  • butwiejący pomost; butwiejące drewno; butwiejące liście, szczątki

Cytaty

Komnaty Lewawu były ponure i zrujnowane. Piękne stylowe meble butwiały, ściany pokrywała gruba pajęczyna.

źródło: NKJP: Dorota Terakowska: Władca Lewawu, 1989

Drewniane konstrukcje butwieją, a grzyb, który zaatakował źle zbudowane domy, jest toksyczny.

źródło: NKJP: Bertold Kittel: Kanadyjczyki, Życie, nr 15/02, 2000

Ziemia nagromadziła tu prochy wielu pokoleń buntowników, w nierozkopanych grodziskach kryją się tajemnice fascynujące archeologów, w zakamarkach starych dzwonnic butwieją stare pergaminy.

źródło: NKJP: Maria Danielewicz-Zielińska: Myśli o „Pograniczu” Janiny Kowalskiej, Kultura, nr 400-401, 1981

Kiedy z dna doliny zaczął powstawać przezroczysty zmrok, woniejący powodzią, a więc rozkisłą ziemią, butwiejącymi liśćmi i przaśną wilgocią, Wicio zrozumiał, że nie zobaczy już przyjazdu pułkownika i kuzyna.

źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Kronika wypadków miłosnych, 1974

Data ostatniej modyfikacji: 15.06.2022
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json