Zob. brzęczeć
Zamiast brzęk, ze wstawnym -d- dla onomatopeicznego podkreślenia ostrości tonu (Bańk.)
wyraz służący do naśladowania metalicznego, urywanego dźwięku, który wydają uderzane przedmioty
Używane również w funkcji predykatywnej, np. Krzyknął, że nie może rozmawiać. I brzdęk, odłożył słuchawkę.
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
dźwięki
|
Uciekają, jak potrącą menażkę, a ta hałasu narobi (brzdęk, brzdęk) [...].
źródło: NKJP: Internet
|
|
Brzdęk, brzdęk napijmy się!
źródło: Internet: orakel.com/pl-pl/produkty
|
Data ostatniej modyfikacji: 18.07.2022
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json