UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wolentariusz

wolontariusz

woluntariusz

Chronologizacja

XVI w., SPXVI
W postaci: woluntaryjusz/wolontaryjusz
Na podstawie indeksu haseł

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	wolentariusz	wolentariusze	ndepr
M.	wolentariusz	wolentariusze	depr
D.	wolentariusza	wolentariuszów wolentariuszy
C.	wolentariuszowi	wolentariuszom
B.	wolentariusza	wolentariuszów wolentariuszy
N.	wolentariuszem	wolentariuszami
Ms.	wolentariuszu	wolentariuszach
W.	wolentariuszu	wolentariusze	ndepr
W.	wolentariuszu	wolentariusze	depr

Pochodzenie

łac. voluntārius 'ochotnik'

Definicja

daw.

ochotnik - osoba, która zgłosiła się dobrowolnie do wojska

Warianty

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Wojsko i wojna osoby związane z wojskiem i wojną

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Relacje znaczeniowe

synonimy:

wolentarz

Cytaty

[...] wolentariusz omal nie wywołał rokoszu.

źródło: Julian Krzyżanowski: Twórczość Henryka Sienkiewicza, 1976 (books.google.pl)

[...] wolentariusze, luźno tylko zależni od hetmanów, współdziałający z nimi jedynie na zasadzie dobrowolności. W miarę przybywania dalszych jednostek, procent wojsk prywatnych i wolentariuszy jeszcze bardziej wzrastał.

źródło: Leszek Podhorecki: Stanisław Koniecpolski ok. 1592-1646, 1978

Data ostatniej modyfikacji: 11.02.2025