wolentarz
-
daw. ochotnik - osoba, która zgłosiła się dobrowolnie do wojska
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
osoby związane z wojskiem i wojną
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
synonimy: ochotnik
wolentariusz
-
Dowodzi wchodzącym w skład armii temerskiej korpusem złożonym z cintryjskich emigrantów i wolentarzy. Służy tam dość ochotników z wysp, bym miał wieści z pierwszej ręki.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Wieża Jaskółki, 1997
[...] na tatarskich tyłach Łastowiecki dowodzący oddziałem kilkuset wolentarzy prowadził działania pozorowane.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wolentarz
wolentarze
ndepr wolentarze
depr D. wolentarza
wolentarzów
wolentarzy
C. wolentarzowi
wolentarzom
B. wolentarza
wolentarzów
wolentarzy
N. wolentarzem
wolentarzami
Ms. wolentarzu
wolentarzach
W. wolentarzu
wolentarze
ndepr wolentarze
depr -
łac. voluntarius
W postaci: wolentarz/woluntarz