UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

zadumać

1636, KorBa

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zadumałem +(e)m zadumał	zadumałam +(e)m zadumała	zadumałom +(e)m zadumało	zadumaliśmy +(e)śmy zadumali	zadumałyśmy +(e)śmy zadumały
2 os.	zadumałeś +(e)ś zadumał	zadumałaś +(e)ś zadumała	zadumałoś +(e)ś zadumało	zadumaliście +(e)ście zadumali	zadumałyście +(e)ście zadumały
3 os.	zadumał	zadumała	zadumało	zadumali	zadumały

bezosobnik: zadumano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zadumajmy
2 os.	zadumaj	zadumajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zadumałbym bym zadumał	zadumałabym bym zadumała	zadumałobym bym zadumało	zadumalibyśmy byśmy zadumali	zadumałybyśmy byśmy zadumały
2 os.	zadumałbyś byś zadumał	zadumałabyś byś zadumała	zadumałobyś byś zadumało	zadumalibyście byście zadumali	zadumałybyście byście zadumały
3 os.	zadumałby by zadumał	zadumałaby by zadumała	zadumałoby by zadumało	zadumaliby by zadumali	zadumałyby by zadumały

bezosobnik: zadumano by

bezokolicznik: zadumać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zadumawszy

gerundium: zadumanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: zadumany

książk. rzad.

pogrążyć się w myślach nad czymś

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność intelektualna człowieka nazwy działań intelektualnych człowieka

synonimy:

zadumać się

Może po prostu zadumał nad innymi pacjentami, których miał na głowie.

źródło: Edward Guziakiewicz: Misja: Europa, 2015 (books.google.pl)

Hania spuściła głowę, którą w kilka sekund objął krwisty rumieniec. Rafał wpierw westchnął, a później zadumał nad odpowiedzią.

źródło: KWJP: Marta Horbal: Stół, 2021

zadumać

nad KIM/CZYM

Data ostatniej modyfikacji: 28.04.2025