UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

serafiński

Chronologizacja

1525, SPXVI

Odmiana

część mowy: przymiotnik


Stopień równy

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. serafiński
serafiński
serafiński
serafińskie
serafińska
D. serafińskiego
serafińskiego
serafińskiego
serafińskiego
serafińskiej
C. serafińskiemu
serafińskiemu
serafińskiemu
serafińskiemu
serafińskiej
B. serafińskiego
serafińskiego
serafiński
serafińskie
serafińską
N. serafińskim
serafińskim
serafińskim
serafińskim
serafińską
Ms. serafińskim
serafińskim
serafińskim
serafińskim
serafińskiej
W. serafiński
serafiński
serafiński
serafińskie
serafińska
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. serafińscy
serafińscy
serafińskie
serafińskie
D. serafińskich
serafińskich
serafińskich
serafińskich
C. serafińskim
serafińskim
serafińskim
serafińskim
B. serafińskich
serafińskich
serafińskich
serafińskie
N. serafińskimi
serafińskimi
serafińskimi
serafińskimi
Ms. serafińskich
serafińskich
serafińskich
serafińskich
W. serafińscy
serafińscy
serafińskie
serafińskie

Pochodzenie

Od: serafin

Definicja

książk. 
taki, który pod jakimś względem jest podobny do serafina

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół wyznania: zasady i prawdy wiary

Relacje znaczeniowe

synonimy:  seraficki, seraficzny, serafinowy

Cytaty

W rzeczywistości jeszcze piękniejsza była. Można rzec, płótno zaledwie przybliża serafińską doskonałość rysów, powiadam: zaledwie przybliża.

źródło: NKJP: Witold Horwath: Ultra Montana, 2005

Symboliści [...] szukali scenerii wytwornej, mitologiczno-baśniowej, gdzie rzeczy nabierałyby blasku klejnotów, uczucia byłyby serafińskie.

źródło: Andrzej Osęka: Coś się kończy, coś się zaczyna, 1979 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 01.04.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json