UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

woźny

Chronologizacja

1241, SStp

Pochodzenie

Od: czasownika wieźć / wozić (z regularną wymianą samogłoski -e- : -o-) z przyrostkiem -ny (< *-ьnъ).

1. w szkole

Definicja

osoba, która pracuje w jakiejś instytucji, wykonując czynności pomocnicze, głównie dbając o porządek organizacyjny

Noty o użyciu

W odniesieniu do kobiet używa się wyrazu woźna.

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Praca zawody

Relacje znaczeniowe

synonimy:  pedel

Połączenia

  • szkolny, uniwersytecki; emerytowany woźny; woźny oddziałowy
  • woźny szkoły
  • woźny w szkole
  • woźny i konserwator, woźny i sprzątaczki
  • pan woźny
  • mieszkanie, pomieszczenie dla woźnego
  • polecić coś woźnemu
  • pracować jako woźny

Cytaty

O godzinie 15 woźny wygania ostatnich uczniów z terenu i zakłada na bramę łańcuch z dwukilogramową kłódką.

źródło: NKJP: Wojciech Staszewski: Wroga szkoła, Gazeta Wyborcza, 1994-11-09

[...] sprzątanie klasy kuleje. Niby należy do woźnego, który sprząta urząd gminny, to znaczy do pana Kropy, ale ten czuje się wyłącznie funkcjonariuszem gminnym, a szkołę traktuje z góry.

źródło: NKJP: Edmund Niziurski: Księga urwisów, 1997

Nie boi się pani? - zagadnął stary woźny Muzeum Narodowego w Krakowie zaglądając podczas nocnego obchodu do gabinetu, w którym czuwała najmłodsza z pracownic, dyplomantka historii sztuki.

źródło: NKJP: Muzeum z duchami, Dziennik Polski, 1998-04-10

Jedyne, co zapamiętałam [...], to byli dwaj woźni, pilnujący sali, stali w kącie, koło kontaktów elektrycznych.

źródło: NKJP: Anna Kowalska: Dzienniki 1927-1969, 2008

Wewnątrz gęstniała kolejka do woźnych, pilnie sprawdzających zaproszenia [...].

źródło: NKJP: Włodzimierz Kowalewski: Excentrycy, 2007

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. woźny
woźni
ndepr
woźne
depr
D. woźnego
woźnych
C. woźnemu
woźnym
B. woźnego
woźnych
N. woźnym
woźnymi
Ms. woźnym
woźnych
W. woźny
woźni
ndepr
woźne
depr

2. urzędnik

Definicja

urzędnik sądowy niższego szczebla, zajmujący się doręczaniem dokumentów oraz wykonywaniem w sądzie drobnych czynności organizacyjnych

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Prawo i łamanie prawa sąd

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  urzędnik

Połączenia

  • magistracki woźny; woźny sądowy

Cytaty

Doręczeń sądowych należy dokonywać przede wszystkim przez pocztę. Doręczenia przez woźnego sądowego dokonuje się wówczas, gdy uzasadniają to szczególne trudności w dokonaniu doręczenia przez pocztę.

źródło: NKJP: Dz.U. z 1987r. Nr 38, poz. 218

Karty doręczać będzie dziesięciu woźnych magistrackich. Każdy wyborca otrzyma legitymację wyborczą, kartę głosowania oraz kopertę urzędową [...].

źródło: NKJP: Hieny i szakale, Dziennik Polski, 2002-06-01

Przed wyjściem sądu z sali woźny wypowiada głośno słowa: „Proszę wstać!” [...].

źródło: Internet

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. woźny
woźni
ndepr
woźne
depr
D. woźnego
woźnych
C. woźnemu
woźnym
B. woźnego
woźnych
N. woźnym
woźnymi
Ms. woźnym
woźnych
W. woźny
woźni
ndepr
woźne
depr

3. w dawnej Polsce

Definicja

w dawnej Polsce urzędnik sądowy niższego szczebla, zajmujący się ogłaszaniem dekretów sądowych, wręczaniem pozwów oraz wykonujący inne czynności pomocnicze

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Prawo i łamanie prawa sąd

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Cytaty

Dawniej woźny wywoływał sprawy z wokandy, uciszał salę i nosił wezwania.

źródło: NKJP: Kłopoty ze zwrotką, Dziennik Polski, 2003-07-26

W ówczesnych sądach brakowało oskarżycieli publicznych. Sporadycznie prokuratorzy występowali tylko w sądach miejskich. W prawie każdym sądzie był woźny, w sądach żydowskich nazywany szkolnikiem.

źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych, 2005

Najwyższą warstwę palestrantów stanowili [...] woźni i instygatorzy trybunalscy (policja trybunalska) [...].

źródło: NKJP: Urszula Augustyniak: Historia Polski 1572-1795, 2008

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. woźny
woźni
ndepr
woźne
depr
D. woźnego
woźnych
C. woźnemu
woźnym
B. woźnego
woźnych
N. woźnym
woźnymi
Ms. woźnym
woźnych
W. woźny
woźni
ndepr
woźne
depr
Data ostatniej modyfikacji: 07.02.2023
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json