UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ukarać się

SL, SWil, SJPWar, SJPDor, SJPSz, SJPDun, ISJP, PSWP, USJP

Zob. karać

książk.

zadać sobie samemu cierpienia fizyczne lub psychiczne jako karę za wcześniejsze złe uczynki

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

	synonimy:	pokarać się
	antonimy:	nagrodzić się

	Natomiast jeśli stres odbiera kobiecie apetyt, zachowuje się ona tak, jakby chciała ukarać się za to, że znalazła się w trudnej sytuacji. źródło: NKJP: Anna Dąbrowska: Jedzeniofobia, prasa, 1999
	Ponieważ może się zdarzyć, że książeczkę będziemy musieli dziecku przeczytać kilkadziesiąt razy starajmy nie ukarać się sami i wybierzmy taką książkę, która w nas samych nie budzi niechęci. źródło: NKJP: Joanna Papuzińska: W gąszczu ksiązek, Gazeta Wyborcza, 1992-05-28
	Oskarżony [...] do pewnego stopnia ukarał się już własnym postępowaniem przez pozbawienie życia osoby najbliższej mu - to jest córki, co z kolei wywołało izolowanie go nie tylko od społeczeństwa, ale również od rodziny. źródło: NKJP: Straszenie bronią należało do stałych praktyk oskarżonego, prasa, 1985
	[...] został ukarany już trzykrotnie. Dostał naganę od Komisji Etyki Poselskiej, został wyrzucony z klubu parlamentarnego, a wreszcie ukarał się sam - rezygnując z szefowania Radzie Powiatowej. źródło: NKJP: (PAP): Przyjacielski sąd, Dziennik Polski, 2003-11-22

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ukarałem się +(e)m się ukarał	ukarałam się +(e)m się ukarała	ukarałom się +(e)m się ukarało	ukaraliśmy się +(e)śmy się ukarali	ukarałyśmy się +(e)śmy się ukarały
2 os.	ukarałeś się +(e)ś się ukarał	ukarałaś się +(e)ś się ukarała	ukarałoś się +(e)ś się ukarało	ukaraliście się +(e)ście się ukarali	ukarałyście się +(e)ście się ukarały
3 os.	ukarał się	ukarała się	ukarało się	ukarali się	ukarały się

bezosobnik: ukarano się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ukarzmy się
2 os.	ukarz się	ukarzcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ukarałbym się bym się ukarał	ukarałabym się bym się ukarała	ukarałobym się bym się ukarało	ukaralibyśmy się byśmy się ukarali	ukarałybyśmy się byśmy się ukarały
2 os.	ukarałbyś się byś się ukarał	ukarałabyś się byś się ukarała	ukarałobyś się byś się ukarało	ukaralibyście się byście się ukarali	ukarałybyście się byście się ukarały
3 os.	ukarałby się by się ukarał	ukarałaby się by się ukarała	ukarałoby się by się ukarało	ukaraliby się by się ukarali	ukarałyby się by się ukarały

bezosobnik: ukarano by się

bezokolicznik: ukarać się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ukarawszy się

gerundium: ukaranie się

odpowiednik aspektowy: karać się

Rz_osobowy

ukarać się

KOGO + za CO

Data ostatniej modyfikacji: 06.03.2011