karać się

  • książk.  zadawać sobie samemu cierpienia fizyczne lub psychiczne jako karę za wcześniejsze złe uczynki
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

  • antonimy:  nagradzać się
  • Widziałem przypadki, gdy kobieta cięła się na brzuchu żyletkami. Badania psychoanalityczne wykazały, że kobieta ta cięła się, gdyż w ten sposób karała się za traktowanie męża, który swoją drogą ją bił.

    źródło: NKJP: Internet

    Przebaczam sobie, że obwiniałem i karałem się za swoje błędy.

    źródło: Internet

    [...] ilekroć powracało wrażenie, że ma gorzej, czuła się winna, że jest niesprawiedliwa wobec najbliższych. Karała się za to, myśląc o sobie, że jest zła i nie zasługuje na miłość.

    źródło: Internet

  • część mowy: czasownik

    aspekt: niedokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas teraźniejszy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. karzę się
    karzemy się
    2 os. karzesz się
    karzecie się
    3 os. karze się
    karzą się

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. karałem się
    +(e)m się karał
    karałam się
    +(e)m się karała
    karałom się
    +(e)m się karało
    karaliśmy się
    +(e)śmy się karali
    karałyśmy się
    +(e)śmy się karały
    2 os. karałeś się
    +(e)ś się karał
    karałaś się
    +(e)ś się karała
    karałoś się
    +(e)ś się karało
    karaliście się
    +(e)ście się karali
    karałyście się
    +(e)ście się karały
    3 os. karał się
    karała się
    karało się
    karali się
    karały się

    bezosobnik: karano się

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. będę się karał
    będę się karać
    będę się karała
    będę się karać
    będę się karało
    będę się karać
    będziemy się karali
    będziemy się karać
    będziemy się karały
    będziemy się karać
    2 os. będziesz się karał
    będziesz się karać
    będziesz się karała
    będziesz się karać
    będziesz się karało
    będziesz się karać
    będziecie się karali
    będziecie się karać
    będziecie się karały
    będziecie się karać
    3 os. będzie się karał
    będzie się karać
    będzie się karała
    będzie się karać
    będzie się karało
    będzie się karać
    będą się karali
    będą się karać
    będą się karały
    będą się karać

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. karzmy się
    2 os. karz się
    karzcie się

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. karałbym się
    bym się karał
    karałabym się
    bym się karała
    karałobym się
    bym się karało
    karalibyśmy się
    byśmy się karali
    karałybyśmy się
    byśmy się karały
    2 os. karałbyś się
    byś się karał
    karałabyś się
    byś się karała
    karałobyś się
    byś się karało
    karalibyście się
    byście się karali
    karałybyście się
    byście się karały
    3 os. karałby się
    by się karał
    karałaby się
    by się karała
    karałoby się
    by się karało
    karaliby się
    by się karali
    karałyby się
    by się karały

    bezosobnik: karano by się

    bezokolicznik: karać się

    imiesłów przysłówkowy współczesny: karząc się

    gerundium: karanie się

    imiesłów przymiotnikowy czynny: karzący się

    odpowiednik aspektowy: ukarać się

  • Rzosobowy + karać się +
    za CO
  • Zob. karać

CHRONOLOGIZACJA:
1 połowa XVI w., SPXVI
Data ostatniej modyfikacji: 04.03.2025