zadomowiony

[...] z wysokości nasypu otworzyła się przez moment szeroka panorama Warszawy, niebo kłuło kilkanaście drapaczy chmur [...], jednocześnie zadziwiał brak w tym towarzystwie charakterystycznej sylwetki Pałacu Kultury. Paskudnej bo paskudnej, ale zadomowionej w pejzażu od lat.

źródło: KWSJP: Marcin Wolski: Alterland, 2003

Przy tłumaczeniu utworów z tych literatur [...] nie pomagał sobie przekładami innosłowiańskimi i dlatego słownictwo polskie i rosyjskie reprezentowane jest tu w małym zakresie. Najczęściej chodzi o wyrazy już wcześniej na gruncie czeskim zadomowione.

źródło: KWSJP: Zofia Teresa Orłoś: Czeskie odrodzenie narodowe i językowe, 2000

Termin „suma po historiach” wypożyczam od fizyków tylko jako metaforę, bez żadnej ukrytej kontrabandy znaczeń fizykalnych. Jest wygodniejszy od zadomowionego w humanistyce pojęcia „światów możliwych” [...].

źródło: KWSJP: red. Siwicka Dorota, Bieńczyk Marek, Nawarecki Aleksander: Szybko i szybciej, 1996

[...] wymyślił i wprowadził do matematyki i dziedzin pokrewnych takie określenia, obecnie całkowicie już zadomowione: iloczyn, iloraz, odcinek, wycinek, średnica, cięciwa, poziom, soczewka, zwrotnik, równik, południk.

źródło: KWSJP: Barbara Tworek: „...Polacy nie gęsi...”, EKO-U Nas nr 10(21), 2001

W centrum tej tradycji - jak już zostało powiedziane - znajdujemy zapisany na kartach „Pana Tadeusza” i zadomowiony odtąd w literaturze polskiej obraz sielankowego, swojskiego świata, świata dobrosąsiedzkiej więzi i towarzyskości, niewymuszonej identyfikacji ze swoją rolą społeczną

źródło: KWSJP: Marek Zaleski: Formy pamięci, 1996