UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

zawierzyć

Chronologizacja

1807, Tadeusz Czacki, Rozprawa o Żydach, books.google.pl

1. przyjacielowi

Definicja

książk.

zaufać - powierzyć komuś swój los lub jakieś tajemnice

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

Relacje znaczeniowe

synonimy:

zaufać

Połączenia

firma zawierzyła komuś; ludzie zawierzyli komuś
zawierzyć autorytetowi
bezgranicznie, ślepo zawierzyć

Cytaty

	Kobieta zawierzyła lekarzom bez reszty, my - jakby nie do końca. źródło: NKJP: Lech „Lele” Przychodzki: Nie ta zamieć..., Obywatel, 2002
	Podpisałem akt notarialny o sprzedaży mieszkania, ale pieniędzy nie otrzymałem. Zawierzyłem tej kobiecie, gdyż obiecała mi małżeństwo [...]. źródło: NKJP: (M.L.): Mieszkanie za małżeństwo, Gazeta Krakowska, 2002-05-14
	Żołnierze mu zawierzyli bezgranicznie, a on jako ich dowódca tego zaufania nie mógł zawieść. źródło: NKJP: Andrzej Lek: Superkomandos, Wieści Podwarszawskie, 2004-09-05
	Polityka Becka znalazła się w tym momencie na rozdrożu – należało wybrać, czy nadal koordynować swoją grę z Hitlerem, czy też zawierzyć Anglikom. źródło: NKJP: Waldemar Michowicz: Historia dyplomacji polskiej, 1995

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	zawierzę	zawierzymy
2 os.	zawierzysz	zawierzycie
3 os.	zawierzy	zawierzą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zawierzyłem +(e)m zawierzył	zawierzyłam +(e)m zawierzyła	zawierzyłom +(e)m zawierzyło	zawierzyliśmy +(e)śmy zawierzyli	zawierzyłyśmy +(e)śmy zawierzyły
2 os.	zawierzyłeś +(e)ś zawierzył	zawierzyłaś +(e)ś zawierzyła	zawierzyłoś +(e)ś zawierzyło	zawierzyliście +(e)ście zawierzyli	zawierzyłyście +(e)ście zawierzyły
3 os.	zawierzył	zawierzyła	zawierzyło	zawierzyli	zawierzyły

bezosobnik: zawierzono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zawierzmy
2 os.	zawierz	zawierzcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zawierzyłbym bym zawierzył	zawierzyłabym bym zawierzyła	zawierzyłobym bym zawierzyło	zawierzylibyśmy byśmy zawierzyli	zawierzyłybyśmy byśmy zawierzyły
2 os.	zawierzyłbyś byś zawierzył	zawierzyłabyś byś zawierzyła	zawierzyłobyś byś zawierzyło	zawierzylibyście byście zawierzyli	zawierzyłybyście byście zawierzyły
3 os.	zawierzyłby by zawierzył	zawierzyłaby by zawierzyła	zawierzyłoby by zawierzyło	zawierzyliby by zawierzyli	zawierzyłyby by zawierzyły

bezosobnik: zawierzono by

bezokolicznik: zawierzyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

zawierzywszy

gerundium: zawierzenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	zawierzenie	zawierzenia
D.	zawierzenia	zawierzeń
C.	zawierzeniu	zawierzeniom
B.	zawierzenie	zawierzenia
N.	zawierzeniem	zawierzeniami
Ms.	zawierzeniu	zawierzeniach
W.	zawierzenie	zawierzenia

odpowiednik aspektowy: zawierzać

Składnia

zawierzyć

KOMU

2. czyimś słowom

Definicja

książk.

zaufać - uznać, że czyjeś słowa i informacje są zgodne z prawdą

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

Relacje znaczeniowe

synonimy:

uwierzyć, zaufać

Połączenia

zawierzyć informacjom, obietnicom, czyimś słowom

Cytaty

	Musimy zawierzyć słowom wypowiedzianym przez ministra na posiedzeniu komisji. źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 22.05.2002
	Radni powiatu zawierzyli obietnicom wrocławskiej firmy [...], która zapowiedziała – na początek – uzdrowienie podupadających zakładów opiekuńczo-leczniczych. źródło: NKJP: (MASZ): Lekiem Ancora, Gazeta Wrocławska, 2003-02-07
	Zawierzywszy bałamutnym informacjom, nazwałem w ostatnim „Dzienniku w Miechowie” tamtejszy Dom Kultury dawną synagogą – i mylną tezę chcę niniejszym sprostować. źródło: NKJP: „Społem” w synagodze, Dziennik Polski, 1998-10-10
	Efektem zawierzenia [...] niepewnym dokumentom są nie tylko straty nie do odrobienia, ale i poważne problemy podatkowe łatwowiernego przedsiębiorcy. źródło: NKJP: Jak się nie dać, Dziennik Polski, 2002-07-01

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	zawierzę	zawierzymy
2 os.	zawierzysz	zawierzycie
3 os.	zawierzy	zawierzą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zawierzyłem +(e)m zawierzył	zawierzyłam +(e)m zawierzyła	zawierzyłom +(e)m zawierzyło	zawierzyliśmy +(e)śmy zawierzyli	zawierzyłyśmy +(e)śmy zawierzyły
2 os.	zawierzyłeś +(e)ś zawierzył	zawierzyłaś +(e)ś zawierzyła	zawierzyłoś +(e)ś zawierzyło	zawierzyliście +(e)ście zawierzyli	zawierzyłyście +(e)ście zawierzyły
3 os.	zawierzył	zawierzyła	zawierzyło	zawierzyli	zawierzyły

bezosobnik: zawierzono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zawierzmy
2 os.	zawierz	zawierzcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zawierzyłbym bym zawierzył	zawierzyłabym bym zawierzyła	zawierzyłobym bym zawierzyło	zawierzylibyśmy byśmy zawierzyli	zawierzyłybyśmy byśmy zawierzyły
2 os.	zawierzyłbyś byś zawierzył	zawierzyłabyś byś zawierzyła	zawierzyłobyś byś zawierzyło	zawierzylibyście byście zawierzyli	zawierzyłybyście byście zawierzyły
3 os.	zawierzyłby by zawierzył	zawierzyłaby by zawierzyła	zawierzyłoby by zawierzyło	zawierzyliby by zawierzyli	zawierzyłyby by zawierzyły

bezosobnik: zawierzono by

bezokolicznik: zawierzyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

zawierzywszy

gerundium: zawierzenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	zawierzenie	zawierzenia
D.	zawierzenia	zawierzeń
C.	zawierzeniu	zawierzeniom
B.	zawierzenie	zawierzenia
N.	zawierzeniem	zawierzeniami
Ms.	zawierzeniu	zawierzeniach
W.	zawierzenie	zawierzenia

odpowiednik aspektowy: zawierzać

Składnia

zawierzyć

CZEMU

3. czyimś możliwościom

Definicja

książk.

zaufać - nabrać przekonania, że ktoś ma jakieś umiejętności lub możliwości i potrafi je właściwie wykorzystać

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

Relacje znaczeniowe

synonimy:

uwierzyć, zaufać

Połączenia

zawierzyć czyjemuś doświadczeniu, intuicji, (własnym) oczom, (swojej) pamięci, czyjejś woli

Cytaty

	Uzdrowienie serca trzeba zacząć od zawierzenia sobie, nie od pytania, czego oczekują ode mnie inni. źródło: NKJP: Agnieszka Kozak: W poszukiwaniu siebie: bajki terapeutyczne dla dorosłych, 2009
	Sławek tego dnia grał zbyt szybko i nieco powierzchownie, zbyt zawierzył swojemu doświadczeniu i nie wnikał należycie w niuanse pozycyjne [...]. źródło: NKJP: Łukasz Miętek: SZACHY. Sensacyjna porażka lidera, Mazowieckie To i Owo, 2008-04-02
	Trzeba mieć odwagę, by zawierzyć intuicji, ponieważ nie jest to powszechnie aprobowane. źródło: NKJP: Maria Szyszkowska: W poszukiwaniu sensu życia: po co nam filozofia, 1997
	[...] nie należy wykluczyć sytuacji, w której trzeba będzie podjąć ryzyko i zawierzyć ratowanemu, że przywiązał się do liny asekuracyjnej zgodnie z wszelkimi wymogami bezpieczeństwa. źródło: NKJP: Michał Jagiełło: Wołanie w górach: wypadki i akcje ratunkowe w Tatrach, 1979

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	zawierzę	zawierzymy
2 os.	zawierzysz	zawierzycie
3 os.	zawierzy	zawierzą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zawierzyłem +(e)m zawierzył	zawierzyłam +(e)m zawierzyła	zawierzyłom +(e)m zawierzyło	zawierzyliśmy +(e)śmy zawierzyli	zawierzyłyśmy +(e)śmy zawierzyły
2 os.	zawierzyłeś +(e)ś zawierzył	zawierzyłaś +(e)ś zawierzyła	zawierzyłoś +(e)ś zawierzyło	zawierzyliście +(e)ście zawierzyli	zawierzyłyście +(e)ście zawierzyły
3 os.	zawierzył	zawierzyła	zawierzyło	zawierzyli	zawierzyły

bezosobnik: zawierzono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zawierzmy
2 os.	zawierz	zawierzcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zawierzyłbym bym zawierzył	zawierzyłabym bym zawierzyła	zawierzyłobym bym zawierzyło	zawierzylibyśmy byśmy zawierzyli	zawierzyłybyśmy byśmy zawierzyły
2 os.	zawierzyłbyś byś zawierzył	zawierzyłabyś byś zawierzyła	zawierzyłobyś byś zawierzyło	zawierzylibyście byście zawierzyli	zawierzyłybyście byście zawierzyły
3 os.	zawierzyłby by zawierzył	zawierzyłaby by zawierzyła	zawierzyłoby by zawierzyło	zawierzyliby by zawierzyli	zawierzyłyby by zawierzyły

bezosobnik: zawierzono by

bezokolicznik: zawierzyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

zawierzywszy

gerundium: zawierzenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	zawierzenie	zawierzenia
D.	zawierzenia	zawierzeń
C.	zawierzeniu	zawierzeniom
B.	zawierzenie	zawierzenia
N.	zawierzeniem	zawierzeniami
Ms.	zawierzeniu	zawierzeniach
W.	zawierzenie	zawierzenia

odpowiednik aspektowy: zawierzać

Składnia

	+	zawierzyć	+	KOMU/CZEMU
	+	zawierzyć	+	KOMU + że ZDANIE

4. sprzętowi

Definicja

książk.

zaufać - nabrać przekonania, że jakaś rzecz jest dobra i można bez obawy z niej skorzystać

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

Relacje znaczeniowe

synonimy:

zaufać

Cytaty

Teraz trzeba było bez reszty zawierzyć magnetycznej busoli, utrzymując stały kierunek i prędkość lotu w nadziei, że maszyna nie zboczy z obranego kursu pod wpływem szarpiących ją ciągle, zmiennych wiatrów.

źródło: NKJP: Jerzy Gotowała: Najkrócej żyją motyle: lotnictwo rozpoznawcze wciąż niezbędne, 1996

Wiadomo, że osoba, która wypełniła kupon, nie skreślała sama liczb, a zawierzyła maszynie i losowaniu na chybił-trafił.

źródło: NKJP: 2 miliony w Lotto, Dziennik Polski, 2001-06-08

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	zawierzę	zawierzymy
2 os.	zawierzysz	zawierzycie
3 os.	zawierzy	zawierzą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zawierzyłem +(e)m zawierzył	zawierzyłam +(e)m zawierzyła	zawierzyłom +(e)m zawierzyło	zawierzyliśmy +(e)śmy zawierzyli	zawierzyłyśmy +(e)śmy zawierzyły
2 os.	zawierzyłeś +(e)ś zawierzył	zawierzyłaś +(e)ś zawierzyła	zawierzyłoś +(e)ś zawierzyło	zawierzyliście +(e)ście zawierzyli	zawierzyłyście +(e)ście zawierzyły
3 os.	zawierzył	zawierzyła	zawierzyło	zawierzyli	zawierzyły

bezosobnik: zawierzono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zawierzmy
2 os.	zawierz	zawierzcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zawierzyłbym bym zawierzył	zawierzyłabym bym zawierzyła	zawierzyłobym bym zawierzyło	zawierzylibyśmy byśmy zawierzyli	zawierzyłybyśmy byśmy zawierzyły
2 os.	zawierzyłbyś byś zawierzył	zawierzyłabyś byś zawierzyła	zawierzyłobyś byś zawierzyło	zawierzylibyście byście zawierzyli	zawierzyłybyście byście zawierzyły
3 os.	zawierzyłby by zawierzył	zawierzyłaby by zawierzyła	zawierzyłoby by zawierzyło	zawierzyliby by zawierzyli	zawierzyłyby by zawierzyły

bezosobnik: zawierzono by

bezokolicznik: zawierzyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

zawierzywszy

gerundium: zawierzenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	zawierzenie	zawierzenia
D.	zawierzenia	zawierzeń
C.	zawierzeniu	zawierzeniom
B.	zawierzenie	zawierzenia
N.	zawierzeniem	zawierzeniami
Ms.	zawierzeniu	zawierzeniach
W.	zawierzenie	zawierzenia

odpowiednik aspektowy: zawierzać

Składnia

zawierzyć

CZEMU

5. przyszłość

Definicja

książk.

powierzyć - oddać pod opiekę lub do dyspozycji

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Finanse własność

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół sakramenty i obrzędy religijne

Relacje znaczeniowe

	synonimy:	powierzyć
	hiperonimy:	oddać

Połączenia

Ojciec Święty zawierzył kogoś czemuś
zawierzyć kogoś Bogu, Chrystusowi, Maryi, Matce Boskiej, Matce Bożej, Matce Najświętszej
zawierzyć komuś (swój) los, miasto, przyszłość, świat, wszystko, życie; Polskę
pragnąć zawierzyć kogoś komuś; dokonać zawierzenia kogoś komuś
akt, modlitwa zawierzenia

Cytaty

	Uderzając się pięściami po czole, powtarzał głośno: Jak mogłem! Jak mogłem ja, wiekowy dureń, zawierzyć temu lekkomyślnemu chłopakowi moje dziecko! źródło: NKJP: Leon Gomolicki: Odwiedziny Galileusza, 1986
	Na warszawskich Polach Wilanowskich, gdzie wznoszona jest świątynia Opatrzności Bożej, kardynał Józef Glemp zawierzył Bożej Opatrzności naszą obecność wśród państw rozszerzonej Unii [...]. źródło: NKJP: Polska w Unii, Polityka, 2004-05-08
	W 2002 r. właśnie w Łagiewnikach papież Polak zawierzył świat Bożemu Miłosierdziu. źródło: NKJP: PJ: To święto dał nam nasz Ojciec, Super Express, 2006
	[...] po nagłej śmierci Kuicka przez następne dwa czy trzy lata procesowali się z nią kupcy krakowscy o sumy, jakie zawierzyli jej mężowi. źródło: NKJP: Kuick i inni, Dziennik Polski, 2000-11-25

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	zawierzę	zawierzymy
2 os.	zawierzysz	zawierzycie
3 os.	zawierzy	zawierzą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zawierzyłem +(e)m zawierzył	zawierzyłam +(e)m zawierzyła	zawierzyłom +(e)m zawierzyło	zawierzyliśmy +(e)śmy zawierzyli	zawierzyłyśmy +(e)śmy zawierzyły
2 os.	zawierzyłeś +(e)ś zawierzył	zawierzyłaś +(e)ś zawierzyła	zawierzyłoś +(e)ś zawierzyło	zawierzyliście +(e)ście zawierzyli	zawierzyłyście +(e)ście zawierzyły
3 os.	zawierzył	zawierzyła	zawierzyło	zawierzyli	zawierzyły

bezosobnik: zawierzono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zawierzmy
2 os.	zawierz	zawierzcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zawierzyłbym bym zawierzył	zawierzyłabym bym zawierzyła	zawierzyłobym bym zawierzyło	zawierzylibyśmy byśmy zawierzyli	zawierzyłybyśmy byśmy zawierzyły
2 os.	zawierzyłbyś byś zawierzył	zawierzyłabyś byś zawierzyła	zawierzyłobyś byś zawierzyło	zawierzylibyście byście zawierzyli	zawierzyłybyście byście zawierzyły
3 os.	zawierzyłby by zawierzył	zawierzyłaby by zawierzyła	zawierzyłoby by zawierzyło	zawierzyliby by zawierzyli	zawierzyłyby by zawierzyły

bezosobnik: zawierzono by

bezokolicznik: zawierzyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

zawierzywszy

gerundium: zawierzenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	zawierzenie	zawierzenia
D.	zawierzenia	zawierzeń
C.	zawierzeniu	zawierzeniom
B.	zawierzenie	zawierzenia
N.	zawierzeniem	zawierzeniami
Ms.	zawierzeniu	zawierzeniach
W.	zawierzenie	zawierzenia

imiesłów przymiotnikowy bierny: zawierzony

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	zawierzony	zawierzony	zawierzony	zawierzone	zawierzona
D.	zawierzonego	zawierzonego	zawierzonego	zawierzonego	zawierzonej
C.	zawierzonemu	zawierzonemu	zawierzonemu	zawierzonemu	zawierzonej
B.	zawierzonego	zawierzonego	zawierzony	zawierzone	zawierzoną
N.	zawierzonym	zawierzonym	zawierzonym	zawierzonym	zawierzoną
Ms.	zawierzonym	zawierzonym	zawierzonym	zawierzonym	zawierzonej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	zawierzeni	zawierzeni	zawierzone	zawierzone
D.	zawierzonych	zawierzonych	zawierzonych	zawierzonych
C.	zawierzonym	zawierzonym	zawierzonym	zawierzonym
B.	zawierzonych	zawierzonych	zawierzonych	zawierzone
N.	zawierzonymi	zawierzonymi	zawierzonymi	zawierzonymi
Ms.	zawierzonych	zawierzonych	zawierzonych	zawierzonych

odpowiednik aspektowy: zawierzać

Składnia

zawierzyć

KOMU/CZEMU + KOGO/CO

6. sekret

Definicja

książk.

powierzyć - wyznać w zaufaniu

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

Relacje znaczeniowe

	synonimy:	powierzyć, zwierzyć
	hiperonimy:	wyznać

Połączenia

zawierzyć komuś sekret, tajemnicę

Cytaty

	Jesteśmy po to, aby pomagać, wiele jest zagubionych osób. U nas zawsze mają gwarancję, że zawierzone nam sekrety zostają u nas. źródło: NKJP: Anna Rak: Strach, ból, przemoc, Gazeta Krakowska, 2004-06-23
	Reakcja rodziców dziewczyny zaskoczyła [...] wszystkich. Żadnych wymówek, przeciwnie: radość, zwłaszcza dziadka, że jest wnuczek. I jedynie żal, że córka nie miała do nich tyle zaufania, żeby im zawierzyć swoją tajemnicę. źródło: NKJP: Wanda Półtawska: Z prądem i pod prąd, 2008
	Dbaj o przyjaźnie i o bliskie, ciepłe kontakty z rodziną – rozmowa z najbliższymi, zawierzenie im swoich lęków, otrzymanie wsparcia, to najlepsze sposoby na zachowanie równowagi psychicznej i lepsze samopoczucie. źródło: NKJP: (xx): Stres przedegzaminacyjny, Dziennik Bałtycki, 2006-06-19
	To była „babka Wolfganga”, kochała go najbardziej ze wszystkich wnuków. I on ją kochał, jej jednej zawierzył tajemnicę [...] uczucia, a ona mu powiedziała: „Serce nigdy nie grzeszy”. źródło: NKJP: Maria Nurowska: Niemiecki taniec, 2009

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	zawierzę	zawierzymy
2 os.	zawierzysz	zawierzycie
3 os.	zawierzy	zawierzą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zawierzyłem +(e)m zawierzył	zawierzyłam +(e)m zawierzyła	zawierzyłom +(e)m zawierzyło	zawierzyliśmy +(e)śmy zawierzyli	zawierzyłyśmy +(e)śmy zawierzyły
2 os.	zawierzyłeś +(e)ś zawierzył	zawierzyłaś +(e)ś zawierzyła	zawierzyłoś +(e)ś zawierzyło	zawierzyliście +(e)ście zawierzyli	zawierzyłyście +(e)ście zawierzyły
3 os.	zawierzył	zawierzyła	zawierzyło	zawierzyli	zawierzyły

bezosobnik: zawierzono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zawierzmy
2 os.	zawierz	zawierzcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zawierzyłbym bym zawierzył	zawierzyłabym bym zawierzyła	zawierzyłobym bym zawierzyło	zawierzylibyśmy byśmy zawierzyli	zawierzyłybyśmy byśmy zawierzyły
2 os.	zawierzyłbyś byś zawierzył	zawierzyłabyś byś zawierzyła	zawierzyłobyś byś zawierzyło	zawierzylibyście byście zawierzyli	zawierzyłybyście byście zawierzyły
3 os.	zawierzyłby by zawierzył	zawierzyłaby by zawierzyła	zawierzyłoby by zawierzyło	zawierzyliby by zawierzyli	zawierzyłyby by zawierzyły

bezosobnik: zawierzono by

bezokolicznik: zawierzyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

zawierzywszy

gerundium: zawierzenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	zawierzenie	zawierzenia
D.	zawierzenia	zawierzeń
C.	zawierzeniu	zawierzeniom
B.	zawierzenie	zawierzenia
N.	zawierzeniem	zawierzeniami
Ms.	zawierzeniu	zawierzeniach
W.	zawierzenie	zawierzenia

imiesłów przymiotnikowy bierny: zawierzony

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	zawierzony	zawierzony	zawierzony	zawierzone	zawierzona
D.	zawierzonego	zawierzonego	zawierzonego	zawierzonego	zawierzonej
C.	zawierzonemu	zawierzonemu	zawierzonemu	zawierzonemu	zawierzonej
B.	zawierzonego	zawierzonego	zawierzony	zawierzone	zawierzoną
N.	zawierzonym	zawierzonym	zawierzonym	zawierzonym	zawierzoną
Ms.	zawierzonym	zawierzonym	zawierzonym	zawierzonym	zawierzonej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	zawierzeni	zawierzeni	zawierzone	zawierzone
D.	zawierzonych	zawierzonych	zawierzonych	zawierzonych
C.	zawierzonym	zawierzonym	zawierzonym	zawierzonym
B.	zawierzonych	zawierzonych	zawierzonych	zawierzone
N.	zawierzonymi	zawierzonymi	zawierzonymi	zawierzonymi
Ms.	zawierzonych	zawierzonych	zawierzonych	zawierzonych

odpowiednik aspektowy: zawierzać

Składnia

zawierzyć

KOMU + CO

Data ostatniej modyfikacji: 07.12.2018