Chronologizacja
XVI w., Bor
Pochodzenie
Kalka łac. subiectus; rzeczownik odczasownikowy od przedrostkowego podmieść; zob. mieść
1. osoba
Definicja
Noty o użyciu
Używane jako termin w psychologii, filozofii i innych naukach, mający różne definicje w zależności od autora tekstu.
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Połączenia
- podmiot i przedmiot
Cytaty
|
Podobnie jak w Prawie salickim, również w edykcie Rotariego podmiot norm prawnych określano najczęściej zaimkiem „ktoś” lub wyrażeniem „wolny człowiek”. źródło: NKJP: Karol Modzelewski: Barbarzyńska Europa, 2004 |
|
|
Brouwer przeciwstawił się zdecydowanie platonizmowi, przypisującemu obiektom matematycznym istnienie niezależne od czasu, przestrzeni i poznającego podmiotu. źródło: NKJP: Roman Murawski: Filozofia matematyki : zarys dziejów, 1995 |
|
|
Człowiek ma w stosunku do siebie i swego otoczenia postawę podmiotu do przedmiotu, chce siebie i swoje otoczenie zmieniać, przekształcać według wykoncypowanego modelu, ale jednocześnie ma w stosunku do siebie i do otoczenia postawę podmiotu do podmiotu. źródło: NKJP: Antoni Kępiński: Melancholia, 1996 |
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | podmiot |
podmioty |
|
| D. | podmiotu |
podmiotów |
|
| C. | podmiotowi |
podmiotom |
|
| B. | podmiot |
podmioty |
|
| N. | podmiotem |
podmiotami |
|
| Ms. | podmiocie |
podmiotach |
|
| W. | podmiocie |
podmioty |
2. gospodarczy
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Biznes funkcjonowanie firm i przedsiębiorstw
Połączenia
- dany, główny, inny, jedyny, każdy, konkretny, konkurencyjny, niezależny, nowy, odrębny, określony, podstawowy, równoprawny, samodzielny, zainteresowany podmiot; niektóre, poszczególne, różne podmioty; podmiot decyzyjny, ekonomiczny, gospodarczy, polityczny, prawny; kościelny, państwowy, prywatny, publiczny, zagraniczny; odpowiedzialny za coś, powiązany z czymś, uprawniony do czegoś, zobowiązany do czegoś
- podmiot działania / działań, polityki (regionalnej, rodzinnej, społecznej...), prawa (handlowego, międzynarodowego)/ praw (i obowiązków), umowy
- działalność podmiotu; na rzecz podmiotu; na wniosek podmiotu; grupa, liczba, listy podmiotów
- umowa z podmiotem
- informacja o podmiocie; udziały w podmiocie
- podmiot dominujący, posiadający (zezwolenie), prowadzący działalność, ubiegający się o coś, udzielający świadczeń, występujący o coś / z czymś, zarządzający(czymś)
- zarejestrowane podmioty
- być, stać się podmiotem
Cytaty
|
Przepisy prawa określają, jakie warunki musi spełnić podmiot ubiegający się o zezwolenie Ministra Finansów na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej. źródło: NKJP: Bogusław Pietrzak, Zbigniew Polański (red.): System finansowy w Polsce, 1997 |
|
|
W razie połączenia lub podziału organizacji związkowej lub organizacji pracodawców albo innego podmiotu, który zawarł układ ponadzakładowy, ich prawa i obowiązki przechodzą na organizacje i podmioty powstałe w wyniku połączenia lub podziału. źródło: NKJP: Sejm RP: Kodeks Pracy |
|
|
[...] minister spraw wewnętrznych nie ingeruje szczegółowo w działalność podmiotu gospodarczego, a w szczególności nie żąda, by określać dokładnie sposób zagospodarowania każdej nieruchomości, bo to nie leży w jego kompetencji. źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 25.10.1996 |
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | podmiot |
podmioty |
|
| D. | podmiotu |
podmiotów |
|
| C. | podmiotowi |
podmiotom |
|
| B. | podmiot |
podmioty |
|
| N. | podmiotem |
podmiotami |
|
| Ms. | podmiocie |
podmiotach |
|
| W. | podmiocie |
podmioty |
3. w zdaniu
Definicja
Noty o użyciu
Używany jako termin w pracach z zakresu językoznawstwa, mający różne definicje w zależności od autora. Jest składnikiem innych terminów, np. podmiot szeregowy, podmiot logiczny.
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język
Połączenia
- podmiot gramatyczny, logiczny, szeregowy
- podmiot zdania
- podmiot w zdaniu
- podmiot i orzeczenie
- grupa, określenie podmiotu
- zdanie z podmiotem
- podmiot wyrażony bezokolicznikiem, rzeczownikiem, zaimkiem...
Cytaty
|
[...] nie wszystkie dwumiejscowe czasowniki (z podmiotem i dopełnieniem) dopuszczają transformację bierną [...]. źródło: NKJP: Alicja Nagórko: Zarys gramatyki języka polskiego, 1996 |
|
|
Główne części zdania to podmiot i orzeczenie, drugorzędne zaś to: przydawka [...] Wyraz pełniący funkcję podmiotu występuje w mianowniku lub w dopełniaczu. źródło: Internet: Serwis humanistyczny Hamlet |
|
|
Nie rozmawialiśmy właściwie, jeśli nie liczyć strzępów słów, pomrukiwań, zdań bez podmiotu i orzeczenia, którymi komunikowaliśmy sobie to, co działo się z nami w czasie minionych godzin. źródło: NKJP: Anna Bolecka: Concerto d'amore, 2004 |
|
|
Zacząłem przedtem bajać o małomówności dziadka Przemysława. [...] To znaczy pewnie czasem mruknął monosylabę, może nawet wyrzekł jakieś poszczególne słowo, ale na pewno nie usłyszałem nigdy z jego ust skierowanego do mnie całego zdania z podmiotem i orzeczeniem. źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Nowy świat i okolice, 1990 |
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | podmiot |
podmioty |
|
| D. | podmiotu |
podmiotów |
|
| C. | podmiotowi |
podmiotom |
|
| B. | podmiot |
podmioty |
|
| N. | podmiotem |
podmiotami |
|
| Ms. | podmiocie |
podmiotach |
|
| W. | podmiocie |
podmioty |