Chronologizacja
Odmiana
część mowy: przysłówek
| stopień równy | pokornie |
|---|---|
| stopień wyższy | pokorniej |
Pochodzenie
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności
Relacje znaczeniowe
| synonimy: | skromnie, uniżenie II | |
| antonimy: | bufoniasto, dumnie, wyniośle, zarozumiale, zarozumialsko |
Połączenia
- pokornie i cierpliwie, cicho i pokornie
- pokornie klękać, pochylać głowę, schylać głowę, spuścić/spuszczać głowę, wzrok; czekać, patrzeć, słuchać, stać; służyć, wykonywać coś; błagać, prosić; godzić się, przyjąć/przyjmować coś, przyznawać, znosić coś
- bardzo pokornie
Cytaty
|
Chyba będziesz musiał bardzo pokornie prosić o przebaczenie za wszystkie krzywdy i obraźliwe słowa. źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Tkacz iluzji, 2004 |
|
|
W ogrodzie czekały pokornie na swoją kolejkę delegacje północnych prowincji, a także przedsiębiorcy i kupcy z Uzbekistanu i Tadżykistanu. źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Modlitwa o deszcz, 2002 |
|
|
Odeszła, tak jak żyła cicho i pokornie. źródło: NKJP: Alina Melnicka: Zmarła najstarsza mieszkanka Makowa Maz.,Tygodnik Ciechanowski, 2006-05-26 |
|
|
Z pokornie schylonymi głowami, aż do progu dorosłego życia, a może i dalej, szli tam, gdzie ich skierowano. źródło: NKJP: Katarzyna Kochmańska: Spóźnione pokolenie, Gazeta Wyborcza, 1996-07-23 |
|
|
Jeśli widmo klęski zajrzy Afrze w oczy, tym pokorniej przyjmie pomoc Szerszeni. źródło: NKJP: Tomasz Kołodziejczak: Krew i kamień, 2003 |