UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

roztrzepanie

Chronologizacja

1812, SL

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. roztrzepanie
roztrzepania
D. roztrzepania
roztrzepań
C. roztrzepaniu
roztrzepaniom
B. roztrzepanie
roztrzepania
N. roztrzepaniem
roztrzepaniami
Ms. roztrzepaniu
roztrzepaniach
W. roztrzepanie
roztrzepania

Inne uwagi

Zwykle lp

Pochodzenie

Zob. roztrzepany

Definicja

cecha kogoś, kto ma trudności ze skupieniem uwagi na wykonywanych czynnościach

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka emocje i uczucia

Połączenia

  • lekkie, małe; młodzieńcze roztrzepanie
  • oznaka roztrzepania

Cytaty

Zgubienie kluczy może przytrafić się młodej osobie i być oznaką roztrzepania.

źródło: NKJP: Marta Ciemnoczołowska: Zabójcza samotność, Polska Głos Wielkopolski, 2005-09-21

Był chyba żywego usposobienia, ale bardzo opanowany. Nie cierpiał roztrzepania.

źródło: NKJP: Zbigniew Raszewski: , 1967

W dzieciństwie gubiła klucze, które nosiła na szyi. Mama wielokrotnie musiała wymieniać zamki. I dziś ciągle czegoś szuka, najczęściej telefonu. „Może to moje roztrzepanie wynika z braku podzielności uwagi?” - zastanawia się. „Kiedy czytam, możesz do mnie mówić, a ja nic nie słyszę. Jak się zamyślę, nie pamiętam drogi, którą szłam”

źródło: NKJP: Joanna Knap: Różdżka, i to magiczna, Dziennik Zachodni, 2008-02-08

Odesłania

Zob. też:

rozkojarzenie

roztargnienie

Data ostatniej modyfikacji: 04.08.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json