UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

politeista

Chronologizacja

1855, M. Mann, "Podróż na Wschód", books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. politeista
politeiści
ndepr
politeisty
depr
D. politeisty
politeistów
C. politeiście
politeistom
B. politeistę
politeistów
N. politeistą
politeistami
Ms. politeiście
politeistach
W. politeisto
politeiści
ndepr
politeisty
depr

Definicja

osoba wierząca w wielu bogów

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół osoby związane z religią i kościołem

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół wyznania: zasady i prawdy wiary

Relacje znaczeniowe

antonimy:  monoteista
hiperonimy:  wyznawca

Cytaty

Tak jak jego ojciec, Terach, był politeistą, wyznawał wielu bogów, których czczono wówczas w Babilonii.

źródło: NKJP: Zdzisław Skrok: Mądrość Prawieków. O czym przypominają nam pradawni, 2009

Szanowny Panie, dziwię się Pańskiemu zdziwieniu, przecież wszyscy wiedzą, że nie jesteśmy monoteistami i nie wierzymy w Jednego Boga, tylko jesteśmy politeistami i wierzymy w społeczność bogów.

źródło: NKJP: Internet

[...] istnieją różnorodne koncepcje Boga. Inaczej byt absolutny rozumieją animista, panteista, politeista, monoteista. A przecież to nie jedyne światopoglądy spotykane w świecie.

źródło: NKJP: Internet

Mahomet, który w przeciwieństwie do wyznawców chrystianizmu kontynuował ścisły monoteizm Żydów, nie zaakceptował chrześcijańskiej nauki o Trójcy Świętej. I mahometanie po dziś dzień nazywają chrześcijan politeistami, jeśli chcą ich urazić.

źródło: NKJP: Internet

Data ostatniej modyfikacji: 03.05.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj