UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

szturchaniec

Chronologizacja

1848, Biblioteka Warszawska, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m2, m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. szturchaniec
szturchańce
D. szturchańca
szturchańców
C. szturchańcowi
szturchańcom
B. szturchańca
rzadziej szturchaniec
szturchańce
N. szturchańcem
szturchańcami
Ms. szturchańcu
szturchańcach
W. szturchańcu
szturchańce

Pochodzenie

Zob. szturchać

Definicja

niezbyt mocne uderzenie, zadawane w którąś część ciała powyżej pasa i poniżej głowy

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

Relacje znaczeniowe

synonimy:  kuks, kuksaniec, sójka

Połączenia

  • potężny szturchaniec
  • szturchańce i kopniaki
  • dać/dawać komuś; dostać/dostawać szturchańca

Cytaty

Jeździec dał namiestnikowi szturchańca w bok.

źródło: NKJP: Iwona Surmik: Smoczy Pakt, 2003

Brutalny szturchaniec w ramię przywrócił go do rzeczywistości.

źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Naznaczeni błękitem. Kamień na szczycie. Kroniki Drugiego Kręgu. Księga I. Cz 2, 2005

Około drugiej w nocy konwój dociera do celu. Ordynarne „Rrraus!” przynagla kwidzyniaków do wyjścia, wśród szturchańców i kopniaków konwojenci ustawiają chłopców w szyku.

źródło: NKJP: Sejka Teodor: Między Rodłem a swastyką, NTN Powiśle, 2000-05-12

Data ostatniej modyfikacji: 22.05.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json