UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

menel

Chronologizacja

1987, Wawrz250

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. menel
menele
ndepr
menele
depr
D. menela
meneli
rzadziej menelów
C. menelowi
menelom
B. menela
meneli
rzadziej menelów
N. menelem
menelami
Ms. menelu
menelach
W. menelu
menele
ndepr
menele
depr

Pochodzenie

może fr. meneur 'podżegacz'

może niem. austr. Männel 'człowieczek'

Etymologia niejasna; w wielu dialektach niemieckich (nie tylko w niemieckim austriackim) występuje przyrostek zdrabniający -el zamiast standardowego -lein; w tym wypadku Männel jest zdrobnieniem od niem. Mann 'człowiek'; pochodzenie francuskie wyrazu mało przekonujące, inne próby ustalenia jego rodowodu jeszcze mniej wiarygodne

Definicja

pot.  pogard. 
mężczyzna bez stałego zatrudnienia, który włóczy się po ulicach, odznacza się niechlujnym wyglądem i skłonnością do nadużywania alkoholu

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  luj, lump, lumpiarz, nur, żul

Połączenia

  • osiedlowy, typowy menel; miejscowi, okoliczni menele

Cytaty

Kiedy już znalazł miejsce do parkowania w jakimś zakazanym kącie zapchanego parkingu, zaraz jak spod ziemi wyrósł menel z propozycją popilnowania samochodu.

źródło: NKJP: Zygmunt Miłoszewski: Uwikłanie, 2007

Domyśla się pani, kto to mógł zrobić? - Menele. Pełno ich na Cytadeli.

źródło: NKJP: Tomasz Klarecki, Izabela Smolarek: Wilk... i śmierć bankiera, 2006

[...] kilku znanych z widzenia meneli okupowało wejście sklepu, nie mogąc uwierzyć, że do winiacza brakuje im trzydziestu groszy.

źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Czwarte niebo, 2003

Data ostatniej modyfikacji: 06.07.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json