Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | kalambur |
kalambury |
|
| D. | kalamburu |
kalamburów |
|
| C. | kalamburowi |
kalamburom |
|
| B. | kalambur |
kalambury |
|
| N. | kalamburem |
kalamburami |
|
| Ms. | kalamburze |
kalamburach |
|
| W. | kalamburze |
kalambury |
Pochodzenie
fr. calembour
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Działalność artystyczna człowieka ➔ literatura
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA ➔ Czas wolny ➔ rozrywka
Cytaty
|
Czy zdajesz sobie sprawę, młody przyjacielu, ile razy wychodziłem na scenę jako konferansjer? Tysiące. Nie spałem nocami, by wymyślać wielopiętrowe kalambury, finezyjne i zaskakujące pointy, cudowne wprost absurdy. źródło: NKJP: Marek Ławrynowicz: Korytarz, 2006 |
|
|
Poszukiwał gorączkowo jakiegoś trafnego kalamburu, dowcipnej riposty, lecz pamięć go zawiodła. źródło: NKJP: Marek Krajewski: Widma w mieście Breslau, 2005 |
|
|
W okresie, gdy Juliusz Kaden-Bandrowski organizował Polską Akademię Literatury, Słonimski w jednym z felietonów pozwolił sobie na kalambur: „Kaden, ten wieczny kadendydat do Akademii”. źródło: NKJP: Mikołaj Szymańsk: Monte Cassino czy Monte Carlo?, Gazeta Wyborcza,1996-11-22 |
|
|
Sięgając po formułę starożytnych sentencji, posługując się ostrym dowcipem, kalamburem, skrótem myślowym, Lec budował wyjątkowo trafny komentarz do współczesnych zjawisk społecznych. źródło: NKJP: Internet |
|
|
Wic francuski na przykład opiera się na kalamburze, niekiedy na filozoficznym paradoksie, najczęściej jest jednak rozpaczliwie dosłowny. źródło: NKJP: Ludwik Stomma: Polski hydraulik, Polityka, 2005-09-10 |
Odesłania
Zob. też: