UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

lekkoduch

Chronologizacja

1902, SJPWar
1893, SJPDor
W drugiej połowie XIX w. notowano przymiotnik lekkoduchy.

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. lekkoduch
lekkoduchowie
ndepr
lekkoduchy
depr
D. lekkoducha
lekkoduchów
C. lekkoduchowi
lekkoduchom
B. lekkoducha
lekkoduchów
N. lekkoduchem
lekkoduchami
Ms. lekkoduchu
lekkoduchach
W. lekkoduchu
lekkoduchowie
ndepr
lekkoduchy
depr

Pochodzenie

Zob. lekki
Zob. duch

Definicja

pejorat. 
osoba nieodpowiedzialna, lekkomyślna i nietraktująca niczego i nikogo zbyt poważnie

Wymowa

[lekkoduch]

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  letkiewicz, świszczypał, świszczypała, świszczypałka, wartogłowiec, wartogłów, wietrznik

Cytaty

Nędzny lekkoduch i pijaczek zapożyczył się, by w Polsce dwutygodniowej kochance imponować szerokim gestem.

źródło: NKJP: Wiesława Maria Korczyńska, Wróć..., 2001

Z lekkoducha [...] przeistoczył się, w przeciągu kilkunastu miesięcy zaledwie, w człowieka poważnego i zamkniętego w sobie.

źródło: NKJP: Andrzej Sarwa: Strzyga, 2006

Tatuś był zawsze raczej lekkoduchem, studiował trochę medycynę i trochę malarstwo, trochę mnie kochał, a trochę nie.

źródło: NKJP: Zuzanna Maj: Nigdy więcej powtórek, Cosmopolitan, 2000

Należy do gatunku lekkoduchów, którzy żyją z wielkim dystansem do świata, a rzeczywistość komentują z wieczną ironią i wyrafinowanym kpiarstwem.

źródło: NKJP: Heksa: Widera Bogdan - Stańczyk, Dziennik Zachodni, 2003-03-24

[...] Poetka była szalona, była lekkoduchem.

źródło: NKJP: Dominika Wesołowska: Spadkobiercy Melpomeny, Gazeta Wrocławska, 2003-03-14

Data ostatniej modyfikacji: 16.07.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json