UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

na wpół _, na wpół _

Odmiana

część mowy: spójnik

Definicja

obiekt, o którym mowa, ma w połowie jedną z cech nazwanych przez mówiącego, a w połowie drugą z tych cech, tak że trudno powiedzieć, która z nich mu przysługuje

Kategoria znaczeniowa

wykładnik dodawania

Relacje znaczeniowe

(quasi)synonimy:  ni _, ni _, ni to _, ni to _

Cytaty

Trwała w dziwnym stanie, na wpół omdlenia, na wpół snu, jednocześnie kontrolując sytuację.

źródło: NKJP: Maria Nurowska: Panny i wdowy. Czyściec, 1992

Heinrichowi napłynęły do oczu łzy, więc oparł głowę na ramieniu Stelli i tak szli, na wpół przysypiając, na wpół śmiejąc się [...].

źródło: NKJP: Stefan Chwin: Hanemann, 1995

Kobieta uciekała z przestrachem, a na wpół zrozpaczony, na wpół zdumiony facet długo wiercił się w łóżku.

źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Czwarte niebo, 2003

Wystarczyło mi rzucić hasło, a już Piotruś i Pawełek prężyli się przede mną i wykrzykiwali na wpół po rosyjsku, na wpół po polsku:
- Rady staratsia, wasze Sokole Pióro!

źródło: NKJP: Jan Brzechwa: Gdy owoc dojrzewa, 1958

- Bóg jest - powiedział jeszcze raz, na wpół do mnie, na wpół do siebie.

źródło: NKJP: Jacek Bocheński: Tabu, 1965

Składnia

na wpół _, na wpół _
w obu pozycjach człony funkcjonalnie jednorodne
szyk: zewnętrzny: stała antepozycja względem wprowadzanej frazy
wewnętrzny: stały
Data ostatniej modyfikacji: 20.01.2019
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json