obiekt, o którym mowa, ma w połowie jedną z cech nazwanych przez mówiącego, a w połowie drugą z tych cech, tak że trudno powiedzieć, która z nich mu przysługuje
Wystarczyło mi rzucić hasło, a już Piotruś i Pawełek prężyli się przede mną i wykrzykiwali na wpół po rosyjsku, na wpół po polsku: - Rady staratsia, wasze Sokole Pióro!
źródło: NKJP: Jan Brzechwa: Gdy owoc dojrzewa, 1958
- Bóg jest - powiedział jeszcze raz, na wpół do mnie, na wpół do siebie.
źródło: NKJP: Jacek Bocheński: Tabu, 1965
Składnia
na wpół _, na wpół _ w obu pozycjach człony funkcjonalnie jednorodne
szyk: zewnętrzny: stała antepozycja względem wprowadzanej frazy wewnętrzny: stały