UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

zadośćuczynić

Chronologizacja

2 połowa XV w., SStp
S.v. zadośćuczynienie

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. zadośćuczynię
zadośćuczynimy
2 os. zadośćuczynisz
zadośćuczynicie
3 os. zadośćuczyni
zadośćuczynią

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. zadośćuczyniłem
+(e)m zadośćuczynił
zadośćuczyniłam
+(e)m zadośćuczyniła
zadośćuczyniłom
+(e)m zadośćuczyniło
zadośćuczyniliśmy
+(e)śmy zadośćuczynili
zadośćuczyniłyśmy
+(e)śmy zadośćuczyniły
2 os. zadośćuczyniłeś
+(e)ś zadośćuczynił
zadośćuczyniłaś
+(e)ś zadośćuczyniła
zadośćuczyniłoś
+(e)ś zadośćuczyniło
zadośćuczyniliście
+(e)ście zadośćuczynili
zadośćuczyniłyście
+(e)ście zadośćuczyniły
3 os. zadośćuczynił
zadośćuczyniła
zadośćuczyniło
zadośćuczynili
zadośćuczyniły

bezosobnik: zadośćuczyniono

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. zadośćuczyńmy
2 os. zadośćuczyń
zadośćuczyńcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. zadośćuczyniłbym
bym zadośćuczynił
zadośćuczyniłabym
bym zadośćuczyniła
zadośćuczyniłobym
bym zadośćuczyniło
zadośćuczynilibyśmy
byśmy zadośćuczynili
zadośćuczyniłybyśmy
byśmy zadośćuczyniły
2 os. zadośćuczyniłbyś
byś zadośćuczynił
zadośćuczyniłabyś
byś zadośćuczyniła
zadośćuczyniłobyś
byś zadośćuczyniło
zadośćuczynilibyście
byście zadośćuczynili
zadośćuczyniłybyście
byście zadośćuczyniły
3 os. zadośćuczyniłby
by zadośćuczynił
zadośćuczyniłaby
by zadośćuczyniła
zadośćuczyniłoby
by zadośćuczyniło
zadośćuczyniliby
by zadośćuczynili
zadośćuczyniłyby
by zadośćuczyniły

bezosobnik: zadośćuczyniono by

bezokolicznik: zadośćuczynić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zadośćuczyniwszy

gerundium: zadośćuczynienie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. zadośćuczynienie
zadośćuczynienia
D. zadośćuczynienia
zadośćuczynień
C. zadośćuczynieniu
zadośćuczynieniom
B. zadośćuczynienie
zadośćuczynienia
N. zadośćuczynieniem
zadośćuczynieniami
Ms. zadośćuczynieniu
zadośćuczynieniach
W. zadośćuczynienie
zadośćuczynienia

Pochodzenie

Od: zwrotu uczynić zadość / zadość uczynić; zob. dosyć, czynić;

1. komuś

Definicja

książk. 
spowodować, że jakaś strata lub przykrość stała się dla kogoś mniej dotkliwa

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

Relacje znaczeniowe

synonimy:  wynagrodzić

Połączenia

  • zadośćuczynić krzywdzie; Bogu, ludziom, ofiarom, poszkodowanym; wszystkim
  • zadośćuczynić za krzywdy, za straty

Cytaty

[...] często nachodziła ją myśl, by choć materialnie zadośćuczynić, zwrócić pieniądze, przecież Sandra wszystkie swoje oszczędności wydała na leczenie Tomka, i teraz finansowo musi być jej ciężko.

źródło: NKJP: Witold Horwath title Ultra Montana, 2005

Chcąc zadośćuczynić szkody, sypał potem całymi garściami denary.

źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Uczeń czarnoksiężnika, 2003

Chrystus zadośćuczynił Ojcu swojemu za grzechy wszystkich ludzi, począwszy od Adama i Ewy, aż po tych, którzy będą ostatnimi żyjącymi na ziemi.

źródło: NKJP: Kinga Helena Szczurek: Katolicka nauka o czyśćcu i formy niesienia pomocy zmarłym, 2008

W dobie wypracowanych już europejskich standardów ochrony mniejszości narodowych Polska ma moralny i pełnoprawny tytuł do ostatecznego zadośćuczynienia krzywdzie i represjom, którym zostali poddani nasi rodacy na Wschodzie.

źródło: NKJP: Sprawozdanie z 93. posiedzenia Senatu RP w dniu 4 marca 1997 r.

Składnia

bez ograniczeń + zadośćuczynić +
(KOMU) + CO
bez ograniczeń + zadośćuczynić +
(KOMU) + za CO
bez ograniczeń + zadośćuczynić +
CZEMU

2. czemuś

Definicja

książk. 
wykonać coś, co jest czyimś zobowiązaniem lub zamierzeniem

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

Relacje znaczeniowe

synonimy:  ktoś uczynił zadość czemuś

Połączenia

  • zadośćuczynić prośbie, czyjejś woli; obowiązkom, oczekiwaniom, powinnościom, roszczeniom, wymaganiom, żądaniom, życzeniom

Cytaty

Trzeba być naprawdę doskonałym linoskoczkiem, żeby jednocześnie przekonać kraje Europy Środkowej, że sporadyczne konsultacje nie przekształcą się w prawdziwe forum, jednocześnie zadośćuczynić żądaniom Rosji.

źródło: NKJP: Małgorzata Alterman: Dialektyka Paktu, Gazeta Wyborcza, 1994-06-11

Zaskoczony stróż pokornie błaga mnie, bym nie odmówił mu łaski i raczył wejść. Zadośćuczyniłem prośbie.

źródło: NKJP: Sławomir Mrożek: Opowiadania 1960-1965, 1965

Księżniczka [...] miała szczęście, że na świat przyszła po księciu Askarze, który zadośćuczynił wymogom tradycji, w przeciwnym wypadku musiałaby się nazywać Ayana.

źródło: NKJP: Feliks W. Kres: Tarcza Szerni Esensja, nr 2 (XLIV), 2005

Składnia

bez ograniczeń + zadośćuczynić +
CZEMU
Data ostatniej modyfikacji: 09.02.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json