UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kłótnik

Chronologizacja

1641, Kart XVII-XVIII

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. kłótnik
kłótnicy
ndepr
kłótniki
depr
D. kłótnika
kłótników
C. kłótnikowi
kłótnikom
B. kłótnika
kłótników
N. kłótnikiem
kłótnikami
Ms. kłótniku
kłótnikach
W. kłótniku
kłótnicy
ndepr
kłótniki
depr

Pochodzenie

Zob. kłócić się

Definicja

pot. 
osoba, która często kłóci się z innymi

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  kłótliwiec, kłótniarz, przechera, sprzeka

Cytaty

Zachowane protokoły sądowe świadczą, że był kłótnikiem nie gardzącym kieliszkiem i często popadał w konflikty ze współpracownikami.

źródło: NKJP: Persjarnie po krakowsku, Dziennik Polski, 1999-11-27

Nie jestem kłótnikiem i pieniaczem. Wspólnie z członkami Podkarpackiego Forum Samorządowego ustaliliśmy pozytywną kampanię i wytrwaliśmy z tym do końca.

źródło: NKJP: Tomasz Gotkowski: Czystka, bajki i kumkanie, Sztafeta, nr 12, 2003

Sodomę próbowano już obronić dziesięcioma sprawiedliwymi. A potem mnożyli się w kolejnych pokoleniach prorocy i wyznawcy, pobożni kłótnicy, którzy targowali się z Panem o istnienie świata.

źródło: NKJP: Jacek Dehnel: Rynek w Smyrnie, 2007

Data ostatniej modyfikacji: 04.12.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json