kłótliwiec

  • książk.  osoba, która często kłóci się z innymi
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia relacji międzyludzkich

  • [...] uspokoił nastroje i zażegnał spory, po czym wezwał do konkretnego a spokojnego omówienia sytuacji w Czechach. Kłótliwcy [...] zamilkli więc, a głos zabrali milczący dotychczas Czesi i Morawianie.

    źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

    Niezadowoleni krzykacze zwracają uwagę na procesy i zasady funkcjonowania zakładu, które pozostają niejasne dla całej załogi. Kłótliwcy mogą więc być wentylem bezpieczeństwa, który zlokalizuje źródło narastającej frustracji wśród ogółu zatrudnionych.

    źródło: KWJP: Patrycja Zawirska, Łukasz Sobolewski: Czarna owca w stadzie, czyli jak ujarzmić krnąbrnego, Rzeczpospolita, 2014-07-31

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kłótliwiec
    kłótliwcy
    ndepr
    kłótliwce
    depr
    D. kłótliwca
    kłótliwców
    C. kłótliwcowi
    kłótliwcom
    B. kłótliwca
    kłótliwców
    N. kłótliwcem
    kłótliwcami
    Ms. kłótliwcu
    kłótliwcach
    W. kłótliwcu
    kłótliwcze
    kłótliwcy
    ndepr
    kłótliwce
    depr
CHRONOLOGIZACJA:
1835, Łubkowski, Nowy słownik rossyjsko-polski, t. 1, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 22.10.2025