Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | dysonans |
dysonanse |
|
| D. | dysonansu |
dysonansów |
|
| C. | dysonansowi |
dysonansom |
|
| B. | dysonans |
dysonanse |
|
| N. | dysonansem |
dysonansami |
|
| Ms. | dysonansie |
dysonansach |
|
| W. | dysonansie |
dysonanse |
Pochodzenie
może fr. dissonance
z łac. dissonantia
1. wnętrza
Definicja
Wymowa
[dysonãs] lub [dysonans]
Kwalifikacja tematyczna
KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii jakość i intensywność
Połączenia
- ostry, przykry, wyraźny dysonans
- redukcja dysonansu
- odczuwać; powodować, tworzyć, wprowadzać; redukować dysonans
Cytaty
|
W erotycznych podbojach hrabiego jest pewien zgrzyt, który później rozrasta się w męczący, ale intrygujący dysonans emocjonalny. Z jednej strony Dracula jest istotą cierpiącą, człowiekiem nieszczęśliwym [...]. Z drugiej - no, cóż. Dracula wciąż pozostaje przynoszącym śmierć wampirem. źródło: NKJP: Paweł Mossakowski: Dracula ery AIDS, Gazeta Wyborcza, 1993-02-12 |
|
|
Pomiędzy tym pana postem a większością pozostałych mają miejsce ogromny dysonans i zgrzyt. Moim zdaniem gdzieś jest pan nieszczery. źródło: NKJP: Internet |
|
|
Redukcja dysonansu służy uzasadnianiu własnego postępowania, samopotwierdzaniu oraz obronie własnej wartości. Wiąże się też z dążeniem do utrzymywania konsekwencji w podejmowanych działaniach, chociaż mogą być one sprzeczne z własnym wizerunkiem. źródło: NKJP: Krzysztof Albiński: Reklama – przekaz, odbiór, interpretacja, 2000 |
|
|
Przede wszystkim młodzi nie znoszą fałszu. Szukają prawdy i są wyczuleni na dysonanse między prawdziwym obliczem człowieka a tym, co na zewnątrz stara się manifestować. źródło: NKJP: Antoni Kępiński: Melancholia, 1974 |
|
|
Po raz pierwszy spotkałam się z tak ogromną integracją sołectwa [...]. Ludzie z Pragi żyją jak w jednej wielkiej rodzinie - bez zawiści i dysonansów. źródło: NKJP: (KK): Jak Praga sołtysa wybierała, Dziennik Łódzki, 2003-03-01 |
Składnia
|
+ | dysonans | + |
(między/pomiędzy CZYM)
|
2. dźwięków
Definicja
Wymowa
[dysonãs] lub [dysonans]
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność artystyczna człowieka muzyka
Relacje znaczeniowe
| antonimy: | konsonans | |
| hiperonimy: | współbrzmienie |
Połączenia
- ostry, wyraźny dysonans
- tworzyć/stworzyć dysonans w czymś; wprowadzić dysonans w coś
Cytaty
|
W pewnym momencie muzyka wędruje gdzieś ku folklorowi i nagle przeżywamy wstrząs. Odzywa się zespół. Twardo, mocno, dość hałaśliwie. Długie sola gitary i organów są przeplatane wracającą co pewien czas orkiestrą. Te zderzenia denerwują, brzmią jak dysonans. źródło: NKJP: Concerto for Group and Orchestra, Dziennik Polski, 2002-04-05 |
|
|
Płyta została tak skonstruowana, że romantyczne, śpiewne, harmonijne i doskonale zbudowane utwory Schuberta przerywane są atonalnymi miniaturami Weberna i Berga. Dysonans w harmonii brzmi tak przenikliwie i robi tak wstrząsające wrażenie, że za każdym razem powraca się do muzyki Schuberta z coraz większą radością. źródło: NKJP: Pożądanie, zmysłowość i śmierć, Dziennik Polski, 2006-09-20 |
|
|
Jeden, doskonale słysząc subtelne dysonanse czy niedokładności rytmu,rozumiejąc intencje odtwórcy uzna, że widocznie takie brzmienie zamierzał osiągnąć, a inny albo wcale nie będzie miał wątpliwości [...], albo uzna, że muzyk rzępoli i już. źródło: NKJP: Internet |
|
|
Urodzony w Norwegii syn polskiego imigranta uchodzi za czołowego przedstawiciela jazzowej krainy łagodności. Jego saksofon, jak piszą krytycy, pieści ucho unikając dysonansów, zbyt dużej intensywności i szorstkości tonu. źródło: NKJP: Mirosław Pęczak: Wszystko jest jazzem, Polityka, 2003-07-05 |
|
|
Mamy więc pełną gamę dysonansów: instrumenty wydają dźwięki, które można określić tylko jako nad wyraz osobliwe. Niemal nieobecna jest klasycznie pojmowana melodia, śladowo obecny jest rytm. Kompozycje są maksymalnie połamane pauzami i zmianami tempa. źródło: NKJP: Marcin Piwnik: Rock w opozycji do rocka, Esensja nr 03, 2009-04-08 |
3. rymów
Definicja
Wymowa
[dysonãs] lub [dysonans]
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność artystyczna człowieka literatura
Relacje znaczeniowe
| hiperonimy: | rym |
Cytaty
|
A w poezji i budowie wiersza dysonansem nazywa się wszak rym niedokładny, niezgodny brzmieniowo, zbliżony do asonansu, choć z nim nie identyczny. źródło: Internet: Bohdan Pociej: Dysonans (opoka.org.pl) |
|
|
[...] rymy powinny być subtelniejsze. Teraz mają być niebanalne, bardziej niedokładne niż dokładne, czyli [...] dysonanse z różnymi końcówkami w klauzulach, jak choćby łące/koncert. źródło: Internet: ogrodciszy.pl |