UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

elegantka

1807, SL

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

Zob. elegant

kobieta ubierająca się modnie i wytwornie, bardzo dbająca o swój wygląd

Słowo bywa używane z dezaprobatą w stosunku do kobiet przesadnie dbających o swój wygląd.

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Usposobienie człowieka ➔ określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA ➔ Określenia fizyczności człowieka ➔ wygląd

synonimy:

modnisia

	Każda elegantka dobrze wie, że prawdziwego smaku kreacji dodaje nie tyle wielość ozdób czy dodatków, co jedna, najwyżej dwie rzeczy przyciągające uwagę. źródło: NKJP: Ewa Bojar: Mocny akcent, Trybuna Śląska, 2001-11-07
	Po krótkim odpoczynku przy kawie prawdziwej elegantce nie pozostaje jednak nic innego, jak udać się na poszukiwanie modnej biżuterii. Która kobieta, kochająca klasykę i szyk, nie wpadnie w zachwyt na widok unikatowych brylantów o czarnej lub koniakowej barwie [...]. źródło: NKJP: Luksus po polsku, Dziennik Polski, 2004-03-20
	Małe elegantki, tak samo jak duże, oczekują prezentów, które pozwolą im rozkwitnąć i poczuć się damą. źródło: NKJP: (karo): Uroda w prezencie, Trybuna Śląska, 2002-12-10
	Wystąpienie w tej samej sukni najwyraźniej nie wchodziło w grę. Dyshonorem, który śnił się elegantkom w nocnych koszmarach, było pojawienie się na balu w identycznych sukniach dwóch lub - o zgrozo! - więcej pań. źródło: NKJP: Andrzej Chwalba: Obyczaje w Polsce: Od średniowiecza do czasów współczesnych, 2004
	Zapachy lekkie i ulotne spodobają się romantyczkom, subtelne i kobiece urzekną klasyczne elegantki, natomiast nieco cięższe i nasycone skuszą uwodzicielki. źródło: NKJP: Perfumy pachnące kwiatami, Naj, 2003

Data ostatniej modyfikacji: 09.01.2017