UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wykorzenić się

Chronologizacja

XVI w., SPXVI
Na podstawie indeksu haseł.

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. wykorzenię się
wykorzenimy się
2 os. wykorzenisz się
wykorzenicie się
3 os. wykorzeni się
wykorzenią się

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. wykorzeniłem się
+(e)m się wykorzenił
wykorzeniłam się
+(e)m się wykorzeniła
wykorzeniłom się
+(e)m się wykorzeniło
wykorzeniliśmy się
+(e)śmy się wykorzenili
wykorzeniłyśmy się
+(e)śmy się wykorzeniły
2 os. wykorzeniłeś się
+(e)ś się wykorzenił
wykorzeniłaś się
+(e)ś się wykorzeniła
wykorzeniłoś się
+(e)ś się wykorzeniło
wykorzeniliście się
+(e)ście się wykorzenili
wykorzeniłyście się
+(e)ście się wykorzeniły
3 os. wykorzenił się
wykorzeniła się
wykorzeniło się
wykorzenili się
wykorzeniły się

bezosobnik: wykorzeniono się

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. wykorzeńmy się
2 os. wykorzeń się
wykorzeńcie się

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. wykorzeniłbym się
bym się wykorzenił
wykorzeniłabym się
bym się wykorzeniła
wykorzeniłobym się
bym się wykorzeniło
wykorzenilibyśmy się
byśmy się wykorzenili
wykorzeniłybyśmy się
byśmy się wykorzeniły
2 os. wykorzeniłbyś się
byś się wykorzenił
wykorzeniłabyś się
byś się wykorzeniła
wykorzeniłobyś się
byś się wykorzeniło
wykorzenilibyście się
byście się wykorzenili
wykorzeniłybyście się
byście się wykorzeniły
3 os. wykorzeniłby się
by się wykorzenił
wykorzeniłaby się
by się wykorzeniła
wykorzeniłoby się
by się wykorzeniło
wykorzeniliby się
by się wykorzenili
wykorzeniłyby się
by się wykorzeniły

bezosobnik: wykorzeniono by się

bezokolicznik: wykorzenić się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wykorzeniwszy się

gerundium: wykorzenienie się

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. wykorzenienie się
wykorzenienia się
D. wykorzenienia się
wykorzenień się
C. wykorzenieniu się
wykorzenieniom się
B. wykorzenienie się
wykorzenienia się
N. wykorzenieniem się
wykorzenieniami się
Ms. wykorzenieniu się
wykorzenieniach się
W. wykorzenienie się
wykorzenienia się

odpowiednik aspektowy: wykorzeniać się

Pochodzenie

Zob. korzenić

Definicja

stracić więź ze swoim miejscem pochodzenia, środowiskiem lub kulturą

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego stosunki, grupy i organizacje społeczne

Cytaty

„Karczeby” opowiadają o związku człowieka z ziemią, jego przywiązaniu do niej i przynależności do natury. O ludziach, którzy nie pozwalają wykorzenić się z ziemi, którą zamieszkują od pokoleń.

źródło: Internet: sdp.pl/wywiady

Na Miodowej przebywałem 29 lat, a więc bardzo trudno mi jest wykorzenić się stąd, dlatego mam mieszane uczucia.

źródło: Internet: niedziela.pl

Wykorzenił się Pan, tak jak wielu emigrantów. Stosuje pan miary ocen i kryteria nieistniejące w naszej rzeczywistości, choć jak najbardziej godne upowszechnienia w naszym grajdołku.

źródło: Internet: passent.blog.polityka.pl

Składnia

bez ograniczeń + wykorzenić się +
(SKĄD)
Data ostatniej modyfikacji: 03.03.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json