UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

odludzie

Chronologizacja

1854, Biblioteka Warszawska, t. 4, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. odludzie
odludzia
D. odludzia
odludzi
C. odludziu
odludziom
B. odludzie
odludzia
N. odludziem
odludziami
Ms. odludziu
odludziach
W. odludzie
odludzia

Pochodzenie

Zob. odludny

Definicja

teren dziki, niezagospodarowany i niezamieszkany, odległy od terenów zamieszkanych przez ludzi

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Najbliższe środowisko życia człowieka dom/inne miejsca zamieszkania i ich otoczenie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  głusza, pustać, pustkowie

Połączenia

  • kompletne, prawdziwe, totalne; górskie odludzie
  • dom, miejsce na odludziu
  • mieszkać, stać, zaszyć się na odludziu

Cytaty

Podróżowałem po wybrzeżu ze wschodu na zachód, aż przypadkiem natknąłem się na maleńką wioskę Stilo. Byłem zachwycony. Kompletne odludzie, żadnych wczasowiczów, pustka.

źródło: NKJP: Jacek Hugo-Bader: Z własnego życia, Gazeta Wyborcza, 1998-10-09

[...] na 8 lat zaszył się gdzieś na kompletnym odludziu, bez telewizora i gazet [...].

źródło: NKJP: „Podziemny Krąg”, Dziennik Polski, 2000-02-25

Gromada jest fizycznie nieznośna; nie przypadkiem postacie usuwają się chętnie na odludzia, do leśniczówek, pensjonatów, w ostateczności na przedmieścia i prowincję, gdzie obecność „bliźnich” mniej natrętna i dokuczliwa.

źródło: NKJP: Jan Błoński: Wszystkie sztuki Sławomira Mrożka, 1995

Data ostatniej modyfikacji: 11.09.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj