UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

hej

1 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII

część mowy: wykrzyknik

Pierwotny wykrzyknik, występujący również w innych językach indoeuropejskich.

1. zawołanie kogoś

wyraz używany przez nadawcę po to, by odbiorca zwrócił na niego uwagę oraz zachował się w określony sposób

Występuje również w formie zwielokrotnionej: hej, hej i hej, hej, hej, która informuje o powtarzalności dźwięku.

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zwroty grzecznościowe i zachowania akceptowane społecznie

synonimy:

ej, siema, siemka

	Hej , czemu tak milczysz? Odezwij się! Hej, odezwij się!!! źródło: NKJP: Anna Bojarska, Maria Bojarska: Siostry B., 1996
	- Hej, ty. Tak, do ciebie mówię. Czy to karczma „Pod Złotym Bażantem”? źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Smoczy pazur, 2003
	- Hej , bracie, wbij no mi tyczkę tam, koło tego pniaka - zwrócił się do stojącego za nim kaprala. źródło: NKJP: Jan Józef Szczepański: Polska jesień, 1955
	- Pomóżcie, dobrzy ludzie, hej, hej, pomóżcie - darł się na cały głos z zamkniętymi oczami. źródło: NKJP: Zygmunt Miłoszewski: Góry Żmijowe, 2006

forma powitania lub pożegnania używana przez młodzież w nieformalnych kontaktach

W stosunku do kilku osób można użyć formy hej wam.

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zwroty grzecznościowe i zachowania akceptowane społecznie

synonimy:

cześć II, hejka

Zakończenie e-maila jest nieformalne: najczęściej korespondujący piszą „pa”, „no to hej”.

źródło: NKJP: Buźki i uśmieszki, Dziennik Polski, 2000-03-06

Hej Wam ! Szukam chętnego [chętnych] na wypad w Beskidy w najbliższą niedzielę [...] o ile nie będzie padać.

źródło: NKJP: Internet

Hej! Jak miło cię widzieć! - zawołała jedna z dziewcząt.

źródło: NKJP: Jaga Rydzewska: Atalaya. Wojownicy, 2005

Data ostatniej modyfikacji: 27.04.2017