UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wkurzyć

Chronologizacja

1947, NFJP

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. wkurzę
wkurzymy
2 os. wkurzysz
wkurzycie
3 os. wkurzy
wkurzą

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. wkurzyłem
+(e)m wkurzył
wkurzyłam
+(e)m wkurzyła
wkurzyłom
+(e)m wkurzyło
wkurzyliśmy
+(e)śmy wkurzyli
wkurzyłyśmy
+(e)śmy wkurzyły
2 os. wkurzyłeś
+(e)ś wkurzył
wkurzyłaś
+(e)ś wkurzyła
wkurzyłoś
+(e)ś wkurzyło
wkurzyliście
+(e)ście wkurzyli
wkurzyłyście
+(e)ście wkurzyły
3 os. wkurzył
wkurzyła
wkurzyło
wkurzyli
wkurzyły

bezosobnik: wkurzono

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. wkurzmy
2 os. wkurz
wkurzcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. wkurzyłbym
bym wkurzył
wkurzyłabym
bym wkurzyła
wkurzyłobym
bym wkurzyło
wkurzylibyśmy
byśmy wkurzyli
wkurzyłybyśmy
byśmy wkurzyły
2 os. wkurzyłbyś
byś wkurzył
wkurzyłabyś
byś wkurzyła
wkurzyłobyś
byś wkurzyło
wkurzylibyście
byście wkurzyli
wkurzyłybyście
byście wkurzyły
3 os. wkurzyłby
by wkurzył
wkurzyłaby
by wkurzyła
wkurzyłoby
by wkurzyło
wkurzyliby
by wkurzyli
wkurzyłyby
by wkurzyły

bezosobnik: wkurzono by

bezokolicznik: wkurzyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wkurzywszy

gerundium: wkurzenie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. wkurzenie
wkurzenia
D. wkurzenia
wkurzeń
C. wkurzeniu
wkurzeniom
B. wkurzenie
wkurzenia
N. wkurzeniem
wkurzeniami
Ms. wkurzeniu
wkurzeniach
W. wkurzenie
wkurzenia

imiesłów przymiotnikowy bierny: wkurzony

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. wkurzony
wkurzony
wkurzony
wkurzone
wkurzona
D. wkurzonego
wkurzonego
wkurzonego
wkurzonego
wkurzonej
C. wkurzonemu
wkurzonemu
wkurzonemu
wkurzonemu
wkurzonej
B. wkurzonego
wkurzonego
wkurzony
wkurzone
wkurzoną
N. wkurzonym
wkurzonym
wkurzonym
wkurzonym
wkurzoną
Ms. wkurzonym
wkurzonym
wkurzonym
wkurzonym
wkurzonej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. wkurzeni
wkurzeni
wkurzone
wkurzone
D. wkurzonych
wkurzonych
wkurzonych
wkurzonych
C. wkurzonym
wkurzonym
wkurzonym
wkurzonym
B. wkurzonych
wkurzonych
wkurzonych
wkurzone
N. wkurzonymi
wkurzonymi
wkurzonymi
wkurzonymi
Ms. wkurzonych
wkurzonych
wkurzonych
wkurzonych

odpowiednik aspektowy: wkurzać

Pochodzenie

Zob. kurzyć

Prawdopodobnie eufemizm wyrazu wkurwić

Definicja

pot. 
zezłościć

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka emocje i uczucia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

Relacje znaczeniowe

synonimy:  spienić, wnerwić, wpienić, wpieprzyć, zapienić, zezłościć
hiperonimy:  zdenerwować

Cytaty

Którym dokładnie postem Cię tak wkurzyłem?

źródło: NKJP: Internet

Napadli na bank, zabili tam jedną babkę w ciąży, wkurzyła ich.

źródło: NKJP: Marek Bukowski: Wysłannik szatana, 1999

Potrafi mnie wkurzyć nawet to, że buty źle stoją (ale to już naprawdę musi być bardzo zły dzień).

źródło: NKJP: Internet

Może mnie poniosło. Ale wkurzyło mnie, gdy ktoś ją dopisał do najlepszych sprinterek i płotkarek w historii tych konkurencji.

źródło: NKJP: Internet

Składnia

bez ograniczeń + wkurzyć +
KOGO + (CZYM)
(to), że ZDANIE | ZDANIE PYTAJNOZALEŻNE + wkurzyć +
KOGO
Data ostatniej modyfikacji: 22.11.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json