UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

gęślarz

Chronologizacja

1847, B. Zaleski, "Duch od stepu", books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. gęślarz
gęślarze
ndepr
gęślarze
depr
D. gęślarza
gęślarzów
gęślarzy
C. gęślarzowi
gęślarzom
B. gęślarza
gęślarzów
gęślarzy
N. gęślarzem
gęślarzami
Ms. gęślarzu
gęślarzach
W. gęślarzu
gęślarze
ndepr
gęślarze
depr

Pochodzenie

Od: gęśle 'ludowy instrument smyczkowy', co z psł. *gǫsli 'ts.'.

Definicja

muzykant ludowy grający na gęślach

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność artystyczna człowieka muzyka

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  muzykant

Cytaty

Obok sadzawki dostrzec można pomnik z brązu poświęcony pamięci poety Bohdana Zaleskiego - z grupą przedstawiającą gęślarza Bojana z młodzieńcem, którego brodaty lirnik uczy pieśni patriotycznych.

źródło: NKJP: Ziutek na Jagielle: Dziennik Polski, 1999-09-18

Dni Kultury Nadwiślańskiej były bowiem okazją do spotkań przedstawicieli ginących dyscyplin. Do Kwidzyna zjeżdżali gęślarze, cymbaliści, harmoniści, gawędziarze, reprezentanci polskiej sztuki ludowej od Kaszub po góry. Było rojno, gwarno i wesoło.

źródło: NKJP: Andrzej Wiśniewski: To były piękne dni, Kurier Powiatu Kwidzyńskiego, 2000-06-16

Lira ruskiego dziada, potomka staroruskich gęślarzy, to rodzaj skrzyni z miękkiego drzewa, często misternie wykonanej, z korbą z boku i klawiszami na wierzchu.

źródło: Internet: wilanow-palac.art.pl

Data ostatniej modyfikacji: 04.08.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json