Zresztą dębniak to coś więcej niż jeden rodzaj szlachetnego napoju. Dębniakami zwano wszystkie wystałe, wytrawne miody, tak jak popielami nazywano wszystkie stare wina.
źródło: NKJP: Andrzej Kozioł: Smaki polskie czyli jak się dawniej jadało, 2008
Mieliśmy jedyną, niepowtarzalną szansę - zastrzec dla siebie [...] kilka rodzajów miodu: dębniak, wiśniak, dereniak, maliniak.
źródło: NKJP: Wino północy, Dziennik Polski, 2003-11-28
Zaczęto [...] zapominać o słynnych miodach staropolskich - kapucyńskim i dębniaku, syconych w miodosytniach według specjalnych receptur, aby były dobrze uwarzone, wystałe i klarowne oraz w miarę przyprawione korzeniami.
Pędził co sił w obawie, że Salisz się rozmyśli, że zawoła go z powrotem. Dopiero kiedy minął dębniak, posępny i cienisty, zwolnił trochę, aby zaczerpnąć oddechu.
źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Dziura w niebie, 1959