Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | szajbus |
szajbusi |
ndepr |
| szajbusy |
depr | ||
| D. | szajbusa |
szajbusów |
|
| C. | szajbusowi |
szajbusom |
|
| B. | szajbusa |
szajbusów |
|
| N. | szajbusem |
szajbusami |
|
| Ms. | szajbusie |
szajbusach |
|
| W. | szajbusie |
szajbusi |
ndepr |
| szajbusy |
depr |
Pochodzenie
Od: szajba (pot. 'szaleństwo, mania na punkcie czegoś')
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
Relacje znaczeniowe
| synonimy: | czubek, szaleniec, szalony II, świr, wariat |
Cytaty
|
- A dla mnie to był szajbus. Jak szedł, to okładał drzewa pięściami i kopniakami - tak Daniela K. pamięta jego kolega Radosław Tyczyński. - Dziwny był, ani nie pogadał, tylko to karate i karate. źródło: NKJP: Małgorzata Janczewska: Nikt się nie poznał na zboczeńcu!, Super Express, 2006 |
|
|
Pijany syn rozrabia w mieszkaniu matki - zgłoszenie: ulica Morska. - To jakiś szajbus - słychać przez mikrofon. - Trzeba go zabrać do izby wytrzeźwień, a potem dać znać dzielnicowemu, bo rano będzie dobijał się jej do drzwi. źródło: NKJP: Małgorzata Szymańska: Nocny patrol miasta, Dziennik Bałtycki, 1999-11-29 |
|
|
Przepraszam Pana najmocniej, to jakiś szajbus. Przychodzi tu niezdecydowany taki, nie wie czego chce, jak człowiek idzie z pomocą, to się wydziera. Myśli, że jak sklep muzyczny, to się można wydzierać. źródło: NKJP: Agnieszka Kozłowska: Formacja Chatelet, Dziennik Polski, 2006-01-27 |
|
|
Jasne, że mu się to nie przywidziało. Nie był przecież jakimś szurniętym szajbusem. źródło: NKJP: Mariusz Kaszyński: Skarb w glinianym naczyniu, 2008 |
|
|
- Mam szczęście w życiu, szczęście do szajbusów. Dzięki nim świat jest piękny. źródło: NKJP: Galaktyka w Galopie: Wieści Podwarszawskie nr 15 (883), 2008-04-13 |