UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

graba I

II

rzeczownik

Chronologizacja

1951, SJPDor

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. graba
graby
D. graby
grab
C. grabie
grabom
B. grabę
graby
N. grabą
grabami
Ms. grabie
grabach
W. grabo
graby

Pochodzenie

Od: grabić (zob.), pierwotnie w zn. 'to, czym się chwyta, zgarnia'.

Definicja

pot. 
dłoń

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego części ciała, elementy i substancje składowe

Relacje znaczeniowe

synonimy:  dłoń, grabula I, ręka

Cytaty

Kiedy podchodzą, Zenon rzuca w stronę gazdy „cześć”, „a cześć”, odpowiada góral, odwraca się na koźle i wyciąga grabę; najpierw z uśmiechem, jak starego znajomego, wita Zenona, a potem podaje rękę Kubie.

źródło: NKJP: Witold Zalewski: Zakładnicy, 2001

Sierżant już dobrą chwilę bujał się na szeroko rozstawionych nogach z przeładowanym pistoletem w grabie.

źródło: NKJP: Robert Urbański, Jacek Kondracki: Operacja „Dunaj”, 2009

- Ale szok, stałam tak blisko księcia Karola - entuzjazmowała się uczennica z grupy ze Stargardu Gdańskiego. - Coś ty, uścisnął ci grabę ?! - nie dowierzał jej kolega.

źródło: NKJP: Książęcy egzamin, Dziennik Polski, 2002-06-14

Jest potwornie chudy, ale ma wielkie graby i umięśnione ramiona.

źródło: NKJP: Zygmunt Miłoszewski: Domofon, 2005

Błagaj pana posterunkowego o łagodny wymiar kary! Na kolana, graby jak do Bozi.

źródło: NKJP: Igor T. Miecik: Mówimy jak jest, Polityka, 2004-07-17

Frazeologizmy

ktoś funduje grabę komuś
Data ostatniej modyfikacji: 11.09.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj