UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ponurak

Chronologizacja

1956, NKJP

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. ponurak
ponuracy
ndepr
ponuraki
depr
D. ponuraka
ponuraków
C. ponurakowi
ponurakom
B. ponuraka
ponuraków
N. ponurakiem
ponurakami
Ms. ponuraku
ponurakach
W. ponuraku
ponuracy
ndepr
ponuraki
depr

Pochodzenie

Zob. ponury

Definicja

osoba, która ma ponure usposobienie i której brak poczucia humoru

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  smutas, smutnik
antonimy:  komediant, wesołek

Połączenia

  • największy ponurak

Cytaty

Byłem ponurakiem – przybitym, nerwowym. Całe dnie spędzałem na tapczanie.

źródło: NKJP: Katarzyna Surmiak-Domańska: Beznadziejna ucieczka przed Basią. Reportaże seksualne, 2007

Badania wykazały, że optymiści [...] żyją dłużej niż ponuracy i fataliści.

źródło: NKJP: Wielkie oczekiwania, Cosmopolitan, 1998

Obiecał, że popracuje nad mimiką, ale dodał, że kiedy się bardzo stara, to wychodzi na ponuraka.

źródło: NKJP: Marcin Meller: Metoda... Polityka, 2001-10-06

Nawet Kazik, notoryczny ponurak, nie potrafił się powstrzymać od śmiechu.

źródło: NKJP: Michał Bielecki: Osiedle prominentów, 1997

Data ostatniej modyfikacji: 02.08.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj