1959,
J. Putrament: Fiołki w Neapolu, books.google.pl
pot.
pejorat.
w sposób charakterystyczny dla kogoś, kogo można nazwać ciamajdą
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Określenia fizyczności człowieka
sprawność i wydolność organizmu
|
Chodzili leniwie, ciamajdowato niedbale, aczkolwiek bardzo swobodnie. Chód Polaków był, w porównaniu z czeskim, zdecydowanie szybszy [...].
źródło: Maciej Lipka: Błyszczeć niczym foka, 2015(books.google.com)
|
|
Postanowił zrobić sobie ciasto. Ale jakoś tak ciamajdowato połączył mąkę z wodą, że ciasto było bardzo rzadkie.
źródło: Internet: weshalom.pl
|
|
Obserwował jak młodszy ciamajdowato nawija makaron na widelec, żeby potem włożyć go do ust, brudząc się przy tym po policzkach i brodzie.
źródło: Internet: www.wattpad.com
|
Data ostatniej modyfikacji: 20.08.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json