|
Maratończycy przedziwnie się ubierają. Śmiesznie wyglądają ludzie w podkoszulkach, wełnianych czapkach i rękawiczkach.
źródło: NKJP: Jacek Hugo-Bader, Konrad Niklewicz: Moja Czomolungma, Gazeta Wyborcza, 1997-11-07
|
|
Tak się przedziwnie złożyło, że każdego seta wygrała drużyna, która grała po prawej stronie boiska (patrząc z trybun).
źródło: NKJP: Jarosław Galusek: Udany rewanż, Dziennik Zachodni, 2004-02-02
|
|
Ci, którzy byli świadkami takiego opętania, wspominali, że głos Kony'ego zmieniał się wtedy nie do poznania, jego ciało drgało jak w konwulsjach, a twarz wykrzywiała się przedziwnie, przybierając coraz to nowe, całkiem inne rysy.
źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Nocni wędrowcy, 2009
|
|
[...] zaczęło mi wirować w głowie, przedziwnie i niesamowicie, jakby mnie, leżącego na wznak z obnażonym torsem, ktoś porwał w oszałamiający taniec.
źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Obłęd, 1983
|