część mowy: operator metapredykatywny
to, o czym mowa, ma daną cechę w tak dużym stopniu, że mówiący uważa, że nie można się było tego spodziewać
|
Pałac jest przedziwnie szkaradny, łączy bogactwo detalu z upiornym gustem ćwierćinteligenta przeżartego megalomanią.
źródło: NKJP: Krzysztof Zanussi: Urok despoty, Polityka nr 2304, 2001-06-30
|
|
Po prostu można by powiedzieć, że jaśniał jakimś przedziwnie pięknym blaskiem.
źródło: NKJP: Maria Krüger: Karolcia, 1959
|
|
Ale że ziemski byt znaczy wiele i że wszystkiemu tutaj jesteśmy na pozór potrzebni, całej tej znikomości, co nas przedziwnie dotyczy.
źródło: NKJP: Wojciech Chmielewski: Kawa u Doroty, 2010
|
|
Zamiast „ dorastającej panienki ” wtoczyła się do mojej komnaty niewiasta służebna, nosząca przedziwnie wonne imię Narcyza.
źródło: NKJP: Kornel Makuszyński: Szaleństwa Panny Ewy, 1957
|
|
Tak się przedziwnie złożyło, że każdego seta wygrała drużyna, która grała po prawej stronie boiska (patrząc z trybun).
źródło: NKJP: Jarosław Galusek: Udany rewanż, Dziennik Zachodni, 2004-02-02
|
przedziwnie _
Przym., Przysł. lub Cz. |
| szyk: stały: antepozycja |
Data ostatniej modyfikacji: 17.01.2019
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json