UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

manierować

1861, SJPWil
W postaci manjerować, w znaczeniu: 'ogładzać, wykształcać'

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	manierowałem +(e)m manierował	manierowałam +(e)m manierowała	manierowałom +(e)m manierowało	manierowaliśmy +(e)śmy manierowali	manierowałyśmy +(e)śmy manierowały
2 os.	manierowałeś +(e)ś manierował	manierowałaś +(e)ś manierowała	manierowałoś +(e)ś manierowało	manierowaliście +(e)ście manierowali	manierowałyście +(e)ście manierowały
3 os.	manierował	manierowała	manierowało	manierowali	manierowały

bezosobnik: manierowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę manierował będę manierować	będę manierowała będę manierować	będę manierowało będę manierować	będziemy manierowali będziemy manierować	będziemy manierowały będziemy manierować
2 os.	będziesz manierował będziesz manierować	będziesz manierowała będziesz manierować	będziesz manierowało będziesz manierować	będziecie manierowali będziecie manierować	będziecie manierowały będziecie manierować
3 os.	będzie manierował będzie manierować	będzie manierowała będzie manierować	będzie manierowało będzie manierować	będą manierowali będą manierować	będą manierowały będą manierować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		manierujmy
2 os.	manieruj	manierujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	manierowałbym bym manierował	manierowałabym bym manierowała	manierowałobym bym manierowało	manierowalibyśmy byśmy manierowali	manierowałybyśmy byśmy manierowały
2 os.	manierowałbyś byś manierował	manierowałabyś byś manierowała	manierowałobyś byś manierowało	manierowalibyście byście manierowali	manierowałybyście byście manierowały
3 os.	manierowałby by manierował	manierowałaby by manierowała	manierowałoby by manierowało	manierowaliby by manierowali	manierowałyby by manierowały

bezosobnik: manierowano by

bezokolicznik: manierować

imiesłów przysłówkowy współczesny: manierując

gerundium: manierowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: manierujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: manierowany

odpowiednik aspektowy: zmanierować

może fr. maniérer

Od: maniera

książk.

powodować, że kogoś zaczyna wyróżniać określona maniera – postrzegana negatywnie cecha charakterystyczna dla czyjegoś sposobu bycia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

	Słyszałam od pewnego reżysera, że amatorzy grają coraz częściej w filmach, bo szkoły filmowe manierują ludzi; a poza tym po ich ukończeniu aktorzy mają już sporo lat... źródło: NKJP: Z Radosławem Elisem rozmawia Agnieszka Maczkowska: Młody aktor powinien dużo grać..., 1998
	To Galicja kusiła piłkarzy, oferując dobre warunki i - jak podkreślali prezesi innych klubów - manierując im zawodników. źródło: NKJP: (BH): Albo wielka piłka, albo nic..., Dziennik Polski, 2008-03-17
	Ale praca na morzu to zawód, który uprawia się latami, bo wciąga, a nawet w pewnym stopniu manieruje. Trudno marynarzowi, który pływa X lat zaadaptować się w pracy na lądzie. Lata nieobecności w domu, w oddaleniu od rodziny stwarzają nienaturalność relacji. źródło: NKJP: Maria Murka-Sykora: Rzecz o penelopach, Dziennik Bałtycki, 2011
	Oczywiście teatr ma interes w tym, żeby jego aktorzy byli popularni, ale, jak zaznacza szef Dramatycznego Piotr Cieślak, nie za wszelką cenę. Pośpiech i bylejakość manierują i psują. źródło: NKJP: Aneta Kyzioł: Gwiazdy bez orbit, Polityka, 2005-05-28

manierować

KOGO

Data ostatniej modyfikacji: 01.08.2018