UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

docent

Chronologizacja

XIX w., SJPWil

Pochodzenie

niem. Dozent 'wykładowca, nauczyciel'

z łac. docens 'uczący, nauczający'

Definicja

osoba z tytułem doktora lub doktora habilitowanego pracująca na stanowisku wyższym od stanowiska adiunkta, a niższym od stanowiska profesora w instytutach naukowych oraz na uczelniach

Noty o użyciu

Jeżeli wyrazu docent używamy w odniesieniu do kobiety, we wszystkich kontekstach może występować forma równokształtna z M. lp, a wyraz może przyłączać formy żeńskie czasownika i przymiotnika, np. docent Zofia Kujawska przyszła, spotkanie z nową docent, Zofią Kujawską. Może też zostać zachowana odmiana i składnia charakterystyczna dla rzeczowników rodzaju m1, np.: spotkanie z nowym docentem, Zofią Kujawską.

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Działalność intelektualna człowieka ➔ działalność naukowa

Połączenia

  • emerytowany, etatowy; habilitowany docent; docent mianowany
  • docent doktor (habilitowany)
  • docent Uniwersytetu Jagiellońskiego, Lwowskiego..., docent Wydziału Lekarskiego, Prawa..., chirurgii, ekonomii, historii...
  • docent bez habilitacji
  • docent z habilitacją
  • pan, pani docent
  • stopień, tytuł; etat, stanowisko docenta
  • docent pracuje; prowadzi wykłady, zajęcia; wykłada
  • być, zostać docentem
  • pracować, wykładać jako docent

Cytaty

Julian Schramm, podówczas docent Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, stał się mieszkańcem Olchowy [...] po ślubie z dziedziczką 50-hektarowych dóbr Józefą Bugiel.

źródło: NKJP: Olchowa i olchowski ród, Dziennik Polski, 2001-10-27

Docenci z habilitacją, czyli samodzielni pracownicy, zostali mianowani profesorami nadzwyczajnymi, docenci bez habilitacji mogli przez ostatnie 6 lat zrobić habilitację i uzyskać status samodzielnego pracownika naukowego.

źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 08.01.1997

Trzeba przyznać, że w 1968 r. partia więcej promowała, niż usuwała. Z pogwałceniem ustawowych wymogów mianowano wówczas docentami kilkuset pracowników naukowych nie mających stopnia doktora habilitowanego.

źródło: NKJP: Karol Modzelewski: Dyktatura ciemniaków, Gazeta Wyborcza, 1992-09-04

Moją drogę zawdzięczam swoim mistrzom z Łodzi. To profesor Włodzimierz Musiał, wychowawca sześciu docentów, którzy są obecnie kierownikami klinik, i światowej sławy chirurg Jan Moll pokazali mi, jak piękna jest kardiologia [...].

źródło: NKJP: Jak sen kardiologa, Dziennik Polski, 2001-09-21

„Jak pan docent spędził Boże Narodzenie?” Takie pytanie zadano podobno w latach siedemdziesiątych pewnemu uczonemu krakowskiemu, który [...] wielbił uparcie i otwarcie geniusz gospodarczy Józefa Stalina.

źródło: NKJP: Pochwała naiwności, Dziennik Polski, 1998-12-24

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. docent
docenci
ndepr
docenty
depr
D. docenta
docentów
C. docentowi
docentom
B. docenta
docentów
N. docentem
docentami
Ms. docencie
docentach
W. docencie
docenci
ndepr
docenty
depr

Składnia

bez ograniczeń + docent +
(CZEGO)

Skróty

doc.

Frazeologizmy

docent prywatny
marcowy docent
Data ostatniej modyfikacji: 13.02.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json