Chronologizacja
Wyraz notowany w znaczeniu 'stworzenie, istota stworzona, twór'.
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | kreatura |
kreatury |
|
| D. | kreatury |
kreatur |
|
| C. | kreaturze |
kreaturom |
|
| B. | kreaturę |
kreatury |
|
| N. | kreaturą |
kreaturami |
|
| Ms. | kreaturze |
kreaturach |
|
| W. | kreaturo |
kreatury |
Pochodzenie
ang. creature
fr. créature
niem. Kreatur
z łac. creātūra 'stworzenie boże'
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
Relacje znaczeniowe
| synonimy: | kanalia, nędznik, niegodziwiec, nikczemnik |
Połączenia
- marna, nędzna, obmierzła, wyjątkowa kreatura
- kanalia i kreatura
- uważać kogoś za kreaturę
Cytaty
|
Chcąc sobie ulżyć, nazywa kochankę męża „rottweilerem”, a ta odwzajemniając się, określa lady Di jako „żałosną kreaturę”. źródło: NKJP: Magda Huzarska-Szumiec: Trzydziestoletni romans księcia, Gazeta Krakowska, 2005-02-18 |
|
|
Poczułam się jak najgorsza kreatura, od czubka głowy po palce stóp wypełniona palącym poczuciem winy. źródło: NKJP: Ty i on, Cosmopolitan nr 2, 2000 |
|
|
- A w okresach pijaństwa zdarzało mu się sprowadzać do domu najdziwniejsze kreatury: pijaków w ostatnim stadium alkoholizmu i podstarzałe prostytutki spod budki z piwem. źródło: NKJP: Michał Bielecki: Osiedle prominentów, 1997 |
|
|
Mock wiedział doskonale, że uznanie u takich kreatur zdobywa się konsekwencją i brutalnością. źródło: NKJP: Marek Krajewski: Dżuma w Breslau, 2007 |