pot.
w sposób uważany za charakterystyczny dla miasta i jego mieszkańców
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Najbliższe środowisko życia człowieka
miasto
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
zwyczaje i obyczaje
bawić się, ubrać się, urządzać się; gadać po miastowemu
Sala na parterze została odnowiona: [...] stare zielone ściany [...] zostały przemalowane na niebiesko, drewniany szynkwas odnowiony i obity po miastowemu blachą.
źródło: NKJP: Monika Piątkowska: Krakowska żałoba, 2006
No i pojechałem, znów ubrany po miastowemu . Zastanawiałem się już w mieście, czy nie kupić Baśce kwiatów, tak przez galanterię.
źródło: NKJP: Roman Antoszewski: Kariera na trzy karpie morskie, 2000
Ale tak myślę, że ty pewnie kuzyn Stacha i ty miastowy. Bo ty to tak po miastowemu gadasz.
źródło: NKJP: List od Marioli O. do Moniki L., Internet, 2000-01-29
Data ostatniej modyfikacji: 12.12.2013
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json