UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

nadarzyć

Chronologizacja

1 połowa XVI w., SPXVI
Za SPXVI

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. nadarzę
nadarzymy
2 os. nadarzysz
nadarzycie
3 os. nadarzy
nadarzą

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. nadarzyłem
+(e)m nadarzył
nadarzyłam
+(e)m nadarzyła
nadarzyłom
+(e)m nadarzyło
nadarzyliśmy
+(e)śmy nadarzyli
nadarzyłyśmy
+(e)śmy nadarzyły
2 os. nadarzyłeś
+(e)ś nadarzył
nadarzyłaś
+(e)ś nadarzyła
nadarzyłoś
+(e)ś nadarzyło
nadarzyliście
+(e)ście nadarzyli
nadarzyłyście
+(e)ście nadarzyły
3 os. nadarzył
nadarzyła
nadarzyło
nadarzyli
nadarzyły

bezosobnik: nadarzono

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. nadarzmy
2 os. nadarz
nadarzcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. nadarzyłbym
bym nadarzył
nadarzyłabym
bym nadarzyła
nadarzyłobym
bym nadarzyło
nadarzylibyśmy
byśmy nadarzyli
nadarzyłybyśmy
byśmy nadarzyły
2 os. nadarzyłbyś
byś nadarzył
nadarzyłabyś
byś nadarzyła
nadarzyłobyś
byś nadarzyło
nadarzylibyście
byście nadarzyli
nadarzyłybyście
byście nadarzyły
3 os. nadarzyłby
by nadarzył
nadarzyłaby
by nadarzyła
nadarzyłoby
by nadarzyło
nadarzyliby
by nadarzyli
nadarzyłyby
by nadarzyły

bezosobnik: nadarzono by

bezokolicznik: nadarzyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: nadarzywszy

gerundium: nadarzenie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. nadarzenie
nadarzenia
D. nadarzenia
nadarzeń
C. nadarzeniu
nadarzeniom
B. nadarzenie
nadarzenia
N. nadarzeniem
nadarzeniami
Ms. nadarzeniu
nadarzeniach
W. nadarzenie
nadarzenia

imiesłów przymiotnikowy bierny: nadarzony

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. nadarzony
nadarzony
nadarzony
nadarzone
nadarzona
D. nadarzonego
nadarzonego
nadarzonego
nadarzonego
nadarzonej
C. nadarzonemu
nadarzonemu
nadarzonemu
nadarzonemu
nadarzonej
B. nadarzonego
nadarzonego
nadarzony
nadarzone
nadarzoną
N. nadarzonym
nadarzonym
nadarzonym
nadarzonym
nadarzoną
Ms. nadarzonym
nadarzonym
nadarzonym
nadarzonym
nadarzonej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. nadarzeni
nadarzeni
nadarzone
nadarzone
D. nadarzonych
nadarzonych
nadarzonych
nadarzonych
C. nadarzonym
nadarzonym
nadarzonym
nadarzonym
B. nadarzonych
nadarzonych
nadarzonych
nadarzone
N. nadarzonymi
nadarzonymi
nadarzonymi
nadarzonymi
Ms. nadarzonych
nadarzonych
nadarzonych
nadarzonych

odpowiednik aspektowy: nadarzać

Pochodzenie

Zob. darzyć

Definicja

daw. 
spowodować zaistnienie sytuacji korzystnej dla kogoś z określonego powodu

Kwalifikacja tematyczna

ATEMATYCZNY

Połączenia

  • los nadarzył

Cytaty

W obecnym pokoleniu każda głowa dworu i każdy przełożony jeszybockiej uczelni pragnie zapewnić sobie miejsce w panteonie wybitnych postaci, często przez dyskredytację konkurencyjnych cadyków. Spór o Rok Sabatowy nadarzył im wspaniałą okazję do słownej szermierki, w której nie brak niecenzuralnych epitetów i wzajemnego, uroczystego nakładania świętych klątw.

źródło: NKJP: Roman Frister: Trefny rok 5761, Polityka, 2000-10-07

Jednak rzeczywiście trudno jest przewidzieć, co będzie. A będzie to, co nadarzy los.

źródło: Halina Danilczyk: Glebobranie (hdanilczyk.lh.pl)

Składnia

bez ograniczeń + nadarzyć +
CO
Data ostatniej modyfikacji: 21.12.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json